The Great Gatsby (2013) OCR 23.976 fps runtime 02:22:05
สมัยผมอายุยังน้อย และอ่อนไหวง่าย
พ่อเคยให้คำแนะนำกับผม
"จงพยายามมองหา ส่วนดีที่สุดของคน" พ่อบอก
เพราะแบบนี้ ผมถึงติดนิสัย ไม่ตัดสินคนง่ายๆ
แม้แต่คนอย่างผม ก็ยังมีขีดจำกัด
ตอนนั้นพวกเราทุกคน ดื่มกันหนัก
ยิ่งเราต้องปรับตัว ให้เข้ากับสังคมมากเท่าไหร่
เราก็ยิ่งดื่มเหล้ามากขึ้น
และไม่มีใครสักคน ที่คิดจะทำเพื่อสังคม
สถานบำบัดเพอร์กินส์
ตอนกลับจากนิวยอร์คใหม่ๆ ผมรู้สึกสะอิดสะเอียน
ชื่อ: นิค แคร์ราเวย์
ผมเข้าไจ คุณแคร์ราเวย์
รังเกียจทุกคนและทุกอย่าง
ติดเหล้า นอนไม่หลับ โกรธง่าย กระวนกระวาย ซึมเศร้า
เว้นอยู่แค่คนเดียว ที่ไม่ถูกผมรังเกียจ
คนเดียวรึ
คุณแคร์ราเวย์
แกตส์บี้
1 ธ.ค. 1929 การปรึกษาครั้งที่ 1
เขาเป็นเพื่อนคุณยังงั้นรึ
แกตส์บี้
เขาเป็น
คนๆ เดียวซึ่งเต็มไปด้วย ความหวังเท่าที่ผมรู้จัก
และผมคิดว่า อยากเจอกับเขาอีก
เขาเป็นคนพิเศษ
ที่รับรู้อะไรได้ไว
ดูเหมือนว่า
เป็นเครื่องตรวจจับแผ่นดินไหว ที่อยู่ห่างเป็นหมื่นไมล์ได้
คุณไปเจอกับเขาที่ไหน
ที่งานปาร์ตี้
ในนิวยอร์ค
ช่วงซัมเมอร์ปี 1922
จังหวะเมืองเปลี่ยนไปเร็ว
ราวกับบ้าคลั่ง
ราคาหุ้นทะยานขึ้น
ทำลายสถิติ
และตลาดวอลสตรีท
พุ่งแรง
จนกลายเป็นยุคทองของทุกคน
งานเลี้ยงยิ่งใหญ่ขึ้น
การแสดง..
ระทึกใจขึ้น
ตึกรามบ้านช่องสูงขึ้นกว่าเดิม
ศีลธรรมเสื่อมและกฎ
เรื่องสุรายาเมาหย่อนยาน
ต้นทุนเหล้าราคาถูกลง
วอลสตรีท ล่อลวงคนรุ่นใหม่ ที่ทะเยอทะยาน
และผมก็เป็นหนึ่งในนั้น
ผมเช่าบ้านที่ลองไอส์แลนด์ ห่างจากเมืองไป 20 ไมล์
ผมอยู่ที่เวสท์เอ้ก
ในกระท่อมที่ซุกตัว อยู่ท่ามกลางคฤหาสถ์หรูหรา
ของพวกเพิ่งรวย
ผมเริ่มต้นด้วยซื้อตำราชุด 12 เล่ม สินเชื่อ ธนาคาร การลงทุน
ทุกอย่างใหม่สำหรับผม
ตลาดหุ้น
- ขึ้นทำสถิติใหม่อีกครั้ง - ตลาดมีแต่ขึ้นกับขึ้น
แน่นอน ไม่มีอะไรเต็มร้อย ผมคงไม่ลงทุน จนหมดกระเป๋า
ผมเคยฝันจะเป็นนักเขียน ตอนเรียนที่เยล
ยูลิสซีส โดยเจมส์ จอยส์
แต่ผมทิ้งไปหมดทุกอย่าง
ท่ามกลางแสงแดด
และใบไม้ที่เริ่มผลิเต็มต้น
ผมวางแผน
จะหาความรู้ระหว่างซัมเมอร์
และผมก็คง
ทำอย่างนั้น
ถ้าไม่
ถูกความสนุกที่อึกทึก
ดึงความสนใจผมไปซะก่อน
หลัง
กำแพงของ
ปราสาทมโหฬาร
ซึ่งเป็นของสุภาพบุรุษ
ที่ผมยังไม่เคยพบหน้า
ที่ชื่อว่าแกตส์บี้
เขา
เป็นเพื่อนบ้านคุณงั้นเหรอ
เพื่อนบ้านผม
ใช่
ผมมาย้อนคิดดู ต้นตอของเรื่องในซัมเมอร์นั้น เริ่มมาจาก
คืนที่ผมขับรถไปกินข้าวเย็น ที่บ้านเดซี่ ลูกพี่ลูกน้องผม
บ้านเธออยู่ในถิ่นผู้ดีเก่า อีกฟากของอ่าว
อีสท์เอ้ก
สามีเธอเป็นทายาทจาก ตระกูลอภิมหาเศรษฐีอเมริกัน
เขาชื่อ
ทอม
บูแคนัน
ตอนเราเรียน
ที่เยล เขาเป็น..
นักกีฬาดาวเด่นของโรงเรียน แต่ช่วงเวลาทองของเขาจบแล้ว
- และเขามีความสุขกับ.. - โทรศัพท์ครับ คุณบูแคนัน
- ฉันเองค่ะ - การนอกใจ
ผมเคยบอกแล้วไง ว่าอย่าโทร.มาที่นี่
โบอาซ
เชคสเปียร์
ทอม
นวนิยายอเมริกันเรื่องดัง ไปถึงไหนแล้ว
ฉันกำลังช่วยทีมของ วอลเตอร์ เชสขายพันธบัตร
ถ้างั้นหลังอาหารเย็น นายกับฉัน เข้าเมืองไปด้วยกัน
- ไม่ได้หรอก - จะได้สุมหัวกับแกงค์หมาป่า
- ต้องเตรียมรับงานใหญ่พรุ่งนี้ - ไร้สาระ เราจะไปด้วยกัน
นักกีฬาทีมชาติมือหนึ่ง
มัน
ทำให้ฉันเป็นฉัน ในวันนี้
ฟอเรสท์ ฮิลส์
รับบทปรินซ์ออฟเวลส์ ตุ้งติ้งพิลึก
ชีวิต
อยู่ในกำมือเรา นิค
ถ้านายเป็นคนจริง
เฮนรี่
อยู่ไหนน่ะ
ปิดประตู
ให้ที
โทษที ขอบไจ
นั่นเธอใช่มั้ย ที่รัก
เดซี่ บูแคนัน สาวสุดฮอต
ความอบอุ่น
พลุ่งพล่านในตัวเธอ
ทำให้เรารู้สึกเหมือน เป็นคนสำคัญที่สุด
ในโลก
ของเธอ
มีคนในชิคาโก คิดถึงฉันบ้างไหม
จริงสิ คนเป็นโหลฝากความรักมาถึงเธอ
ยอดไปเลย
พวกเขาเศร้ากันมาก
คร่ำครวญเสียงดัง
- ฉันไม่เชื่อหรอก - ทั้งกรีดร้อง
- ฉันไม่เชื่อหรอก - ทั้งตะโกน
"เดซี่ บูแคนัน
ไม่มีคุณ
- เราอยู่ไม่ได้" - ฉันมีความสุข จนตัวชาเลยละ
จอร์แดน เบเคอร์
นัก
กอล์ฟชื่อดังไงล่ะ
เธอเป็นคนที่น่ากลัวที่สุด เท่าที่ผมเคยเจอ
ผมเคยเห็นคุณขึ้นหน้าปก สปอร์ตติ้งไลฟ์
นิค แคร์ราเวย์
แต่ผมกลับชอบมองดูเธอ
ฉันรู้สึกว่า นอนอยู่บนโซฟานั่น
นานจนจำไม่ได้
ซัมเมอร์นี้ ฉันจะช่วยจับคู่ให้เธอสองคน ฉันจะจับพวกเธอ ใส่ตู้เก็บผ้า
ในเรือลอยออกทะเล
- ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น - เอาละ นิค
เดซี่บอกว่า
นายจะทิ้งเวสท์เอ้ก
กระโจนเข้าไส่
พวกเพิ่งรวย
อยากเข้าสังคมชั้นสูง
ค่าเช่ากระต๊อบเล็กๆ ฉัน แค่เดือนละ 80 เหรียญ
ชีวิตเธอช่างน่าอิจฉา
ฉันรู้จักบางคนในเวสท์เอ้ก
ผมไม่รู้จักไครสักคน
ทางฝั่งนั้นของอ่าว
คุณต้องรู้จักแกตส์บี้สิ
แกตส์บี้รึ
แกตส์บี้ไหน
คุณนาย อาหารพร้อมแล้วครับ
อยากฟังความลับ
ของครอบครัวมั้ย
- ถึงได้มานี่ไงล่ะ - มันเป็นเรื่องจมูกของพ่อบ้าน
อะไรๆ เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม
ผมเกลียดคำว่า "อุ้ยอ้าย"
ฉันได้ยินข่าวลือว่า เธอกำลังจะแต่งงาน
- กับสาวทางเวสท์ - มันไม่ใช่เรื่องจริง
- ฉันจนกรอบ - แก่ๆ เอาไว้แหละ
ตายเร็วดี
คุยกันเรื่องอื่นดีกว่ามั้ย
อย่างราคาพืชผล
เธอกำลังทำให้ฉันรู้สึกไร้
อารยธรรม
อารยธรรมกำลังเสื่อมทราม
นายอ่าน "เดอะไรซ์ ออฟเดอะคัลเลอร์เอ็มไพร์"
ของก็อดดาร์ดรึยัง ใครๆ
ก็อ่านกันทั้งนั้น แนวคิดก็คือ
พวกคนผิวขาวชั้นสูงอย่างเรา
ต้องคอยระวัง
เพื่อไม่ให้พวกผิวสี
ได้ขึ้นมาเป็นใหญ่
ช่วงนี้ทอมลึกซึ้งมาก เขาชอบอ่านพวกหนังสือยากๆ
ทฤษฎีพวกนั้นพิสูจน์ได้
ทางวิทยาศาสตร์
เราต้องเอาชนะพวกมันให้ได้
บ้านบูแคนันครับ
คุณวิลสัน จากอู่ซ่อมรถ
คุณบูแคนันครับ
ขอโทษนะ เดี๋ยวผมมา
ขอตัวนะ
- คุณแกตส์บี้ที่คุณว่าน่ะ - ผมกำลังหาทางอยู่
เป็นเพื่อนบ้านผม
อย่าเพิ่งพูด
ฉันอยากฟังว่ามีเรื่องอะไร
ฉันไม่สนว่าคุณ จะไปทำอะไรนอกบ้าน
มีอะไรเหรอ
- อ้าว ฉันคิดว่ารู้กันหมดแล้ว - ผมไม่รู้
ทอมมี..
- อีหนูอยู่ในนิวยอร์ค - มีอีหนูเหรอ
แต่น่าจะรู้จักคิดว่า ไม่ควรโทร.มาช่วงมื้ออาหาร
ฉันขอมากไปเหรอ
เดซี่ อย่าทำให้เป็นเรื่องน่ะ
ฉันดีใจที่มีเธออยู่ร่วมโต๊ะ นิคกี้
เธอทำให้ฉันนึกถึงกุหลาบพันธุ์ดี
- จริงมั้ย - งั้นหลังอาหาร
ฉันดูไม่เหมือนกุหลาบสักนิด
นิคอยากเข้าเมือง ใช่มั้ยนิค
ไปคลับเยล
อยู่เหอะ
ฉันต้องทำงานแต่เช้า
เหลวไหล
- เรามีเรื่องคุยกันอีกเยอะ - ไปดื่ม
แค่แก้วสองแก้ว
ไม่มีใคร
ทำเป็นลืมสายด่วนจาก
แขกคนที่ห้าได้ลง
- นิคกี้ - ว่าไง
เธอเห็นแล้วใช่มั้ย ว่าทุกอย่างมันแย่เอามากๆ
- งั้นเหรอ - ใช่
ฉันไปมาทุกที่ เห็นมาทุกอย่าง ทำมาหมดแล้ว
ชีวิตฉันมันเศร้านะ นิคกี้
ฉันเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายน่ะ
ลูกสาวเธอคง
โตจนพูดได้และกินเก่งแล้ว
แพมมี่น่ะรึ
ใช่แล้ว
ฟังนะ นิค ตอนเธอเกิด
ไม่รู้ว่าทอมหายหัวไปไหน
ไปอยู่กับใคร
ฉันถาม
พยาบาลว่าเป็นชายหรือหญิง
พอเธอบอกว่าเป็นผู้หญิง
ฉันสะอื้น
ฉันดีใจที่เป็นลูกสาว
และหวังว่าเธอคงจะโง่
นั่นเป็นเรื่องดีสุด ที่ผู้หญิงในโลกนี้จะเป็นได้
สาวสวยที่โง่เง่า
ความสดใสที่มีคุณค่ามักผ่านไปเร็วมาก
และมันจะไม่ย้อนกลับมา
พอผมกลับถึงบ้าน
ก็สังเกตเห็น
คนอยู่บนท่าเรือของเพื่อนบ้าน
และบางอย่างบอกผมว่านั่นคือ
คุณแกตส์บี้
ดูเหมือนเขากำลังเอื้อม
คว้าบางอย่างในความมืด
แสงไฟสีเขียว
ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ หมอ
งั้นก็เขียนสิ
- เขียนเหรอ - ใช่
ผมจะเขียนทำไม
บันทึกคนไข้
คุณบอกเองว่าการเขียน
ทำให้คุณสงบ
ใช่ แต่มันไม่ได้ทำให้คนอื่นสงบ
มันไม่ดีหรอก
ก็ไม่ต้องให้ใครอ่าน
คุณจะเผามันทิ้งก็ได้
ผมจะเขียนเรื่องอะไร
อะไรก็ได้
อะไรที่ทำให้ผ่อนคลาย
ความทรงจำ
ความคิด สถานที่
เขียนมันไว้
สถานที่
เดอะแวลลีย์ออฟแอชเชสดูน่าเกลียดมาก
น่าเกลียดมาก
บ่อขยะของนิวยอร์ค ที่อยู่ระหว่างเวสท์เอ้กกับเมือง
เป็นสถานที่ทิ้งถ่านหินใช้แล้ว
ของเมืองใหญ่ที่รุ่งโรจน์
โดยพวกคนเก็บขยะ
ไร้ความสำคัญ ที่แก่ก่อนวัย
จากการสูดสารพิษ
ที่ดินผืนงามนั่น
อยู่ในสายตาของ ดร.ที.เจ.เอ็กเคิลเบิร์ก
จักษุแพทย์ผู้ถูกลืม ที่คอยระแวดระวังทุกอย่าง
เหมือนเป็นดวงตา
แห่งพระเจ้า
ทอมชวนผมเข้าเมือง เพื่อไปกินอาหารกลางวันที่คลับเยล
แต่
ในวันนั้น
ทุกอย่าง
เปลี่ยนไปอย่างไม่คาดฝัน
ไปเหอะ
- มาเร็ว - แปลว่าอะไร
เชื่อฉันน่ะ
- เรากำลังจะทำอะไร - จะไปไหนกัน
โดด
- ทำอะไรน่ะ - โดด เร็วซี
- ทอม - ให้ตาย
ทอม เฮ้ รอกันหน่อยได้มั้ย
หัดใช้ชีวิตซะบ้าง นิค
ซื้อ-ขายรถ
หวัดดี วิลสัน
ธุรกิจเป็นไง
ก็เรื่อยๆ นะ
เมื่อไหร่จะ..
- ขายรถนั่นให้ผมซะทีล่ะ - ก็กำลังให้คนจัดการอยู่
เขาทำงานค่อนข้างช้านะ
ฉันน่าจะเอามันไปขายที่อื่นมากกว่า
โอ เปล่าๆ ๆ ๆ ๆ
ผมไม่ได้ว่ายังงั้น
ถ้าเป็นเรื่องธุรกิจ คุณควรคุย
กับฉัน
ไปเอาเก้าอี้มาซิ
เราจะได้นั่งคุยกัน
ได้
เอาละ มาคุยธุรกิจกัน
ได้
ผมจะไปเอาเก้าอี้มา
เมอร์เทิล
- ทำไมไม่ชวนุุุ - เร็วๆ เข้า
- หวัดดี - หวัดดี
คุณบูแคนัน
ลูกกวาดมั้ย
- ไม่ ขอบใจ - ไม่รึ
คุณนายวิลสัน นิค แคร์ราเวย์
ยินดีค่ะ
นิคเป็นนักเขียน
อ้อ ที่จริงผมขายพันธบัตรน่ะ
ผมอยากให้คุณ
จับรถไฟเที่ยวถัดไป
ตอนนี้รึ
ใช่
เราเลี้ยงหมา
- ที่อพาร์ทเมนท์ได้มั้ย - ยังไงก็ได้
เฮ้ คุณบูแคนัน
ดื่มอะไรมั้ย
ไม่ต้องหรอก
โทร.เรียกน้องสาวมาสิ เธอคงชอบเขา
ไม่ๆ ๆ ไม่เป็นไร ขอบคุณ
คนที่ตาถึงมักจะบอกว่า แคธรีนเป็นคนสวย
โอ จริงๆ แล้ว ผมไม่
เฮ้
อยากให้เมอร์เทิลเสียหน้ารึไง
ไม่สุภาพนะ
ฉันแคธรีน
เราจะปาร์ตี้กันใช่มั้ย
ผมว่า
ตอนนี้คงไม่ค่อยเหมาะ
ผมกำลังจะกลับ ที่จริงมีพวกทุุุี่
หวัดดี
โอ เชสเตอร์ นี่คงเป็นลูกพี่ลูกน้อง
- โอ น่ารักจังเลย - ขอบคุณครับ
เชสเตอร์ แมคคี ยินดีที่รู้จัก
- นิค แคร์ราเวย์ - ไม่นะ
- ไม่ชอบฉันเหรอ - ต้นไม้
เมอร์เทิล
เมอร์เทิล เทอร์เทิล
ผมต้องไปแล้วละ
เมอร์เทิล เอาเหล้ามาเลี้ยง ก่อนทุกคนจะหลับ
ทอม ฉันจะกลับแล้ว
นิค
เดี๋ยว
- ไปละ ฉันต้องไปแล้ว - ไม่ได้
เข้าไปคุยกับแคธรีนก่อน
ผมไม่สบายใจเลย เดซี่เป็นญาติผม
ฟังนะนิค ฉันจำได้ว'า ตอนอยู่มหา'ลัยนายชอบนั่งดู
เปล่าๆ ๆ ๆ ฉันไม่ได้กล่าวหานายนะ
เรามีทั้งซัมเมอร์ให้สนุกกัน
นายอยากนั่งดูที่ขอบสนาม หรือจะลงเล่นเองล่ะ
เล่นเอง
- เราไม่ดีพองั้นเหรอ - เหอะน่า
มาสนุกกันๆ
เขาอยากนั่งดูขอบสนาม
หรือว่าเขาอยากลงเล่นเองเนี่ย
ถอดหมวกออกแล้วอยู่ต่ออีกนิด
โอ เฮ้ นิค แมคคุุุี
- ทำธุรกิจศิลปะ - ถ่ายภาพ
- นิคเป็นศิลปิน - เปล่า
- ไม่ใช่ๆ ๆ ๆ - จริงเหรอ
- ผมเขียนน่ะ แต่ - จริงเหรอ
คุณอยู่ที่ลองไอส์แลนด์ด้วยเหรอ
- ผมอยู่ที่เวสท์เอ้ก - ฉันไปปาร์ตี้
เมื่อเดือนก่อน มีคนที่ชื่อแกตส์บี้ รู้จักเขามั้ย
บ้านผมอยู่ติดกับเขาเลย
เขาเป็นญาติกับไกเซอร์วิลเฮล์ม
- รู้จักมั้ย จักรพรรดิเยอรมันน่ะ - จริงเหรอ
เฮ้ แมคคี
ถ่ายรูปไว้หน่อยซี
อย่านะ ฉันไม่ได้เป็นพวกนางแบบ
แต่ก็ได้ถ้าคุณอยากให้เป็น
พวกเขาทนคนที่แต่งงานด้วยไม่ได้ทั้งคู่
เธอก็ไม่ชอบวิลสันเหมือนกันเหรอ
เขาน่าขยะแขยง
ไปทั้งตัว
ไม่ละ ฉันรู้สึกดีโดยไม่ต้องให้เหล้าช่วย
ยาระงับประสาทน่ะ
ได้มาจากหมอที่ควีนส์
สักเม็ดมั้ย
ไม่ละ ประสาทผมปกติ ขอบคุณ
ทั้งชีวิตผมเคยเมาแค่สองครั้ง
และครั้งที่สองคือบ่ายวันนั้นเอง
คืนนั้นในแฟลตลับๆ
ที่ทอมเช่าไว้ให้เมอร์ทิล
ในความมึนเมา
ที่เสพเข้าไป
จนลืมตัว
ด้วยความเต็มใจที่ท่วมท้น
ในอกของเราทุกคน
แล้วจู่ๆ ผมก็
ชอบนิวยอร์คขึ้นมา
มันสุดยอดกว่าคลับเยลซะอีก
เหนือ
เมืองใหญ่นั่น
หน้าต่างสีเหลือง
ของเราแบ่งปัน
ความลับของผู้คน
ให้กับ
ผู้ที่มองมาจากท้องถนน
และผมก็คือ
คนๆ นั้น
ที่มองขึ้นมาด้วยความสงสัย
ผมอยู่ในนั้น
และไม่ได้อยู่
หลงใหลและต่อต้าน
โดยชนชั้นที่แตกต่างของบรรดาผู้คน
เธอไม่มีสิทธิ
มาเรียกชื่อเค้า
เดซี่ เดซี่ เดซี่
- เธอไม่มีสิทธิเรียกชื่อเค้า - ฉันจะเรียกถ้าฉันอยากเรียก
- โอพระเจ้า คุณมันบ้า - นังแพศยา
ตำรวจจะมาจับแก
ผมไม่รู้ตัวว่ากลับมาถึงบ้านได้ยังไง
แต่รู้ว่า
ตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึก
ไม่สบายไจที่ว่า
แกตส์บี้กำลังเฝ้ามองผมอยู่
เฝ้ามองคุณรึ
ใช่
แกตส์บี้
เฝ้ามองผมอยู่ตลอด
แล้วคุณรู้ได้ยังไง
ผมได้รับบัตรเชิญ
แค่
ผมคนเดียว
ซึ่งผมหมายความว่า ไม่มีใครนอกจากผม
ที่ได้รับบัตรเชิญให้ไปยังบ้านแกตส์บี้
เพราะว่าคนทั้งนิวยอร์ค
มาโดยไม่ได้รับเชิญ
คนทั้งเมือง แห่กันมาเป็นขบวนในรถยนต์
สุดสัปดาห์ ทุกสุดสัปดาห์
เพื่อจบ
วันที่บ้านแกตส์บี้
ผมหมายถึงทุกคน
จากทุกสาขาอาชีพ
จากทุกมุม
ของนิวยอร์คซิตี้
มายังงานคาร์นิวัล
ตระการตา
ที่ล้น
ถึงปากประตูบ้านแกตส์บี้
บัตรเชิญผม
บัตรเชิญผมครับ
ทางนี้
รวมถึง
มหาเศรษฐีจากหนังสือเพลย์บอย กับสาวๆ ผมบลอนด์
ทายาทเศรษฐีสาวๆ นั่งเทียบความรวยกันบนหาดแกตส์บี้
วอลเตอร์ เชส นายผม สูญเงินไปกับโต๊ะรูเล็ต
คอลัมนิสต์ซุบซิบสังสรรค์
กับแกงค์สเตอร์และผู้ว่าฯ ขอแลกเบอร์โทรศัพท์กัน
ดาราดังๆ
ผู้กำกับฯ จากบรอดเวย์
ผู้พิทักษ์ศีลธรรม
นักเรียนมัธยมหนีเรียน
และอีวิง คลิพสปริงเกอร์ ทายาทกำมะลอของบีโธเฟน
รู้มั้ยว่าผมจะเจอคุณแกตส์บี้ได้ที่ไหน ผมอยู่บ้านข้างๆ
แกตส์บี้
ผมไม่เคยเห็นหน้าคุณแกตส์บี้
ไม่มีใครเคยเห็นเขาหรอก
ผมรู้สึกเดียวดาย
และอับอาย
เลยตัดสินใจ
จะเมา
ให้หัวทิ่ม
ว้าว นึกแล้วว่าต้องเจอคุณที่นี่
- หวัดดี - จำได้ว่า
คุณอยู่บ้านข้างๆ
ที่นี่ยังกับสวนสนุก
ไปดูกันมั้ย
- คุณได้บัตรเชิญด้วยเหรอ - มาบ้านแกตส์บี้
ไม่ต้องมีบัตรเชิญหรอก
แต่ผมได้รับเชิญนะ
ดูเหมือนจะเป็นคนเดียว
แกตส์บี้เป็นใครกันนะ
- เขาเป็นสายลับเยอรมันช่วงสงคราม - เท็ดดี้ บาร์ตัน
นิค แคร์ราเวย์
สายลับเยอรมันเหรอ
ไม่ใช่ๆ ๆ ๆ เขาเป็นมือสังหารของไกเซอร์
ได้ยินมาว่าเขาเคยฆ่าคนด้วย
- เรื่องจริง - ฆ่าให้ฟรี ไม่คิดเงิน
เขารวยยิ่งกว่าพระเจ้าซะอีก
คุณไม่เชื่อว่าเขา เคยฆ่าคนใช่มั้ย
งั้นก็ไปหาตัวเขา แล้วถามเอาเองซี
สุภาพสตรีและบุรุษ กรุณาให้การต้อนรับ
ผู้โด่งดัง
คุณกิลด้า เกรย์
เดอะ ชาร์ลสตัน
คุณแกตส์บี้รึ
มาซี
แต่คุณกำลังเข้าใจผิด
ฉันนี่แหละ
ผู้ลึกลับ
คุณแกตส์บี้
คุณหาเขาไม่เจอหรอก
บ้านนี้
และทุกอย่างที่นี่
เป็นส่วนหนึ่ง
ของการอำพรางครั้งใหญ่
แต่คุณแกตส์บี้ไม่มีอยู่จริง
ฟูอี้ ฉันเคยเจอเขาแล้ว
จริงรึ คนไหนล่ะ
เจ้าชาย
สายลับ
ฆาตกร
ผมไม่เคยหาเจอใคร
ที่รู้เรื่องจริงเกี่ยวกับ
คุณแกตส์บี้
ฉันไม่สนหรอก
เขาจัดปาร์ตี้ใหญ่ๆ
และฉันชอบปาร์ตี้ใหญ่ๆ
มันอบอุ่นดี
ปาร์ตี้เล็กๆ ไม่มีความเป็นส่วนตัว
แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง
แล้วจะทำทุกอย่างเพื่ออะไร
ข้อนั้น เพื่อนเอ๋ย
คือคำถามไงล่ะ
เพลงนี้ผมขอนะ
ไอ้คนกระจอกเอ๊ย
ฉันจะฉก
ตัวเธอไป แคร์ราเวย์
สุภาพสตรีและบุรุษ
ผลงานแจ๊ซชิ้นเอกของโลก
และดอกไม้ไฟ
ประกอบดนตรี
- มาเหอะ นิค - ดูรอบๆ ตัวซี
สาวรวยไม่แต่งกับหนุ่มจนแน่
เธอเป็นของฉัน
หน้าคุ้นๆ นะ
ตอนสงครามอยู่หน่วยรบที่ 3 ใช่มั้ย
- ใช่แล้ว กองพันที่ 9 น่ะ - ผมอยู่กองพันที่ 7
ถึงว่าหน้าคุ้นๆ สนุกมั้ยเพื่อน
โอ งานเลี้ยงนี้สุดยอดมาก
ผมอยู่บ้านข้างๆ
เขาส่งบัตรเชิญไปให้ผม น่าจะคนเดียวเลย
ผมยังไม่เจอกับคุณแกตส์บี้
ไม่เคยมีใครเคยเจอเขา
ได้ยินว่าเป็นญาติห่างๆ กับไกเซอร์ ประวัติก็ร้ายกาจ
ผมคงเป็นเจ้าของบ้านที่ไม่เอาไหน
เพื่อน
คือว่า
ผมคือแกตส์บี้
คุณคือ
รอยยิ้มของเขา
เป็นยิ้มที่หาได้ยาก
ทั้งชีวิตเราจะได้เจอเพียงไม่กี่ครั้ง
มันดูเหมือนเข้าใจ
และเชื่อใจเรา อย่างที่เราอยากให้คนเข้าใจ
และเชื่อใจ
ขอโทษที เพื่อน ผมคิดว่าคุณรู้แล้ว
ผมไม่รู้จะพูดยังไง
- ได้โปรดยกโทษให้ผม - ไม่เป็นไรหรอก
ผมดื่มมากไปหน่อย
คุณแกตส์บี้ครับ
มีสายจากชิคาโก้
เดี๋ยวผมเข้าไป
ผมจะลองเครื่องบินน้ำลำใหม่พรุ่งนี้เช้า
คุณอยากไปด้วยกันมั้ย
กี่โมงล่ะ
เวลาที่คุณสะดวก
คุณใจดีมาก
ดีใจที่ได้เจอกันอีก คุณเบเคอร์
ถ้ามีอะไร
ที่คุณต้องการ
ขอให้บอกมาเลย เพื่อน
ขอตัวนะ
แล้วเจอกันใหม่
ผมนึกว่าเขาจะ
- แก่และอ้วนฉุ - ใช่
คนหนุ่มๆ ไม่น่าจะโผล่มา
ซื้อวังใหญ่โตที่ลองไอส์แลนด์
เขาเคยเล่าว่า
จบจากอ็อกซฟอร์ด
แต่ฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะ
ทำไมล่ะ
ไม่รู้ซี่ ฉันแค่ไม่เชือว่าเขาเคยเรียนที่นั่น
ขอโทษครับ
คุณเบเคอร์ คุณแกตส์บี้ขอคุยกับคุณ
ตามลำพัง
ฉันรึ
ใช่แล้วครับ
นิค
ฉันเพิ่งได้ยิน เรื่องที่น่าตกใจมาก
คุณหายไปไหนมา รถรออยู่นะ
น่าทึ่งมาก มันฟังดูมีเหตุผล
มันฟังดูมีเหตุผล
มาเถอะ
- อะไรมีเหตุผล - ทุกเรื่อง
เร็วเข้า บ้าอะไรเนี่ย
- เราต้องไปแล้ว - ฉันแหย่ให้คุณอยากรู้
ในสิ่งที่สาบานไว้ว่าจะไม่พูด
บอกมาเหอะ
โอ นิค เสียใจนะ ฉันสาบานไว้
สาบานว่าจะไม่พูด
โทษทีที่คุยกับเธอนานไปหน่อย เพื่อน
อย่าลืม
ที่เราจะไปลองเครื่องบินด้วยกันพรุ่งนี้ล่ะ
ได้
คุณแกตส์บี้ครับ
ฟิลาเดลเฟียอยู่ในสาย
กู๊ดไนท์ เพื่อน
กู๊ดไนท์
ขอบคุณนะ
เกิดอะไรขึ้น
น้ำมันหมดรึไง
นิค มาหาฉันนะ
นัดกินน้ำชากันอาทิตย์หน้า
ชื่อฉันอยู่ในสมุดโทรศัพท์
ผมจะโทร.ไปหา
เราไปลองเครื่องไฮโดรเพลนด้วยกัน
และผมไปร่วม
อีกสองปาร์ตี้
และยังไปใช้ชายหาดบ้านเขาอีกด้วย
แต่รู้อะไรมั้ยหมอ ผมเพิ่งนึกได้
ว่าผมไม่รู้อะไรสักอย่าง เกี่ยวกับแกตส์บี้
จนกระทั่ง
นิตยสารวอลสตรีท
สวยใช่มั้ยล่ะ เพื่อน เคยเห็นมาก่อนมั้ย
ผลิตตามสั่งนะ
เครื่องยนต์ใหญ่พิเศษ
แต่งตัวซะ
เราจะไปกินอาหารกลางวัน
- เป็นไง - ก็ดี
ฟังให้ดีนะ เพื่อน
คุณคิดยังไงกับผมล่ะ
- คิดยังไงรึ - ใช่ๆ
คิดยังไง
ผมไม่อยากให้คุณเข้าใจผมผิด
จากข้อกล่าวหาแปลกๆ ที่เขาลือกัน
รับรองได้ว่าโกหกทั้งเพ เรื่องที่คุณได้ยินมาน่ะ
ผมจะเล่าความจริงให้ฟัง ความจริงเกี่ยวกับตัวผม
ผมเป็นลูกของมหาเศรษฐี แถบตะวันตกกลาง
น่าเศร้าที่พวกท่านตายหมดแล้ว
ผมโตในอเมริกา
แต่ไปเรียนที่อ็อกซฟอร์ด
เพราะบรรพบุรุษผมทุกคน
จบจากที่นั่นหมด มันเป็นธรรมเนียมของครอบครัวน่ะ
วิธีพูดของเขา
ไม่สงสัยเลยที่ทุกคนคิดว่าเขาโกหก
หลังเสียครอบครัวไป ผมก็ได้รับเงินก้อนโต
จากนั้นผมใช้ชีวิตเหมือนเจ้าชาย
ในเมืองใหญ่ๆ ของยุโรป
โอ ยุโรป
ใช่ ยุโรป
ปารีส เวนิส
โรม เวียนนา
ซูริค เฮลซิงกิ
มอสโคว์ อิสตันบูล
สะสมอัญมณี
ส่วนใหญ่ทับทิม
ล่าสัตว์
หัดวาดภาพบ้าง เพื่อไว้ดูเอง พยายามลืมความโศกเศร้าบางอย่า
มื่อผมไม่คิดว่า
จะมีอะไรเหลือเชื่อไปกว่านั้นอีก
- แล้วสงครามก็เกิด เพื่อน - เขาก็กลายเป็น
วีรบุรุษสงคราม เอาชนะกองทัพเยอรมันนิ่มๆ
ในป่าอาร์กอน ผมมีแค่ปืนกลพร้อมซองกระสุนคู่
ศัตรูมีมากกว่าเรา 5 ต่อ 1
มีช่องว่างครึ่งไมล์ทั้งสองด้าน
ไม่มีทหารเยอรมันรอดไปสักคน
เราอยู่ในป่านั่น 2 วัน 2 คืน
เห็นคนตายเป็นเบือ
ทหาร 130 กับปืนกล อัดแก๊สแค่ 16 กระบอก
ทุกรัฐบาลในพันธมิตร มอบเหรียญให้ผม
แม้แต่มอนเตนิโกร
นี่ไง
นั่นจากมอนเตนิโกร
พันตรีเจย์ แกตส์บี้
- สุดยอดวีรบุรุษ - สุดยอดวีรบุรุษ ใช่แล้ว
นี่เป็นของที่ผมพกติดตัวเสมอ ที่ระลึกจากอ็อกซฟอร์ด
ถ่ายที่วิทยาลัยทรินิตี้ซ้ายมือผม
- คือเอิร์ลแห่งดอนคาสเตอร์ - ผมจะไปพูดอะไรออก
รูปถ่ายเป็นของแท้อย่างไม่ต้องสงสัย
แต่มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดรึ
แน่นอนคุณไม่จำเป็น ต้องเชื่อผมก็ได้ เพื่อน
เที่ยงวันนี้ผมจะให้คุณ เจอกับนักธุรกิจชื่อดังแห่งนิวยอร์ค
คุณไมเออร์ วูล์ฟไชม์ เพื่อนสนิทผม
และเขาจะยืนยันทุกอย่างที่ผมพูด
- เพื่อรับรองให้กับผม - ผมว่ามันไม่จำเป็นหรอก
โอ จำเป็นสิ
ผมว่าคุณน่าจะรู้เกี่ยวกับชีวิตผมเอาไว้ ผมไม่อยากให้คุณคิดว่าผม..
คือ
ผมไม่อยากให้คุณคิดว่าผมไม่มีกำพืด
รู้มั้ย เพื่อน วันนี้ผมมีเรื่องสำคัญ ที่ต้องขอให้คุณช่วย
เรื่องสำคัญ
ใช่
คุณเบเคอร์จะอธิบายทุกอย่าง
ให้ฟังตอนดื่มชาบ่ายนี้
จอร์แดนรึ เธอมาเกี่ยวอะไรด้วย
ผมยืนยันได้ว่า
ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง
คุณเบเคอร์เป็นนักกีฬาที่ซื่อสัตย์
เธอจะไม่ทำในสิ่งที่ผิด
จอดรถ
- เข้าข้างทางเดี๋ยวนี้ - ได้เลย เพื่อน ได้เลย
เจุ แกตส์บี้
ว่าแล้ว
คราวหน้าผมจำไม่พลาดแน่คุณ
แกตส์บี้
- ขอโทษครับ - ขอบคุณ
เพื่อนเก่าที่อ็อกซฟอร์ดเหรอ
ผมเคยช่วยอธิบดีตำรวจไว้เรื่องนึง
เขาส่งการ์ดคริสต์มาสให้ผมทุกปี
เดาว่าเขาคงมาทานกลางวันด้วย
กว่าเราจะ
ถึงสะพาน ผมก็สับสนจนพูดไม่ถูก
ผมไม่รู้ว่าจะคิดอะไร
แต่เมืองที่มองจากสะพานควีนส์โบโร
จะเหมือนกับเรา เห็นเมืองเป็นครั้งแรกเสมอ
มันเป็นสัญญาเถื่อนขั้นต้น ของความลึกลับทั้งหมด
และความงาม
ของโลก
ผมคิดว่าอะไร
ก็เกิดขึ้นได้
เมื่อเราข้ามสะพานไปอย่างราบรื่น
ไม่ว่าอะไรทั้งนั้น
แม้แต่คนอย่างแกตส์บี้ก็เช่นกัน
พ่อหนุ่ม
ไมเออร์ ไมเออร์ ไมเออร์
อืม ตัวหอมจัง
- ดูดีนี่ - ดูดีนะ
คุณแคร์ราเวย์ นี่เพื่อนรักผม คุณไมเออร์ วูล์ฟไชม์
ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
- คุณแคร์คาเวย์ - ยินดีครับ
ผมรู้เรื่องคุณดี
- หรือครับ - คุณแกตส์บี้
- พูดถึงคุณตลอด - จริงเหรอ
ไปมั้ย
เชิญ
มาทานข้าว
ด้วยกัน
- อย่ายุ่งน่า - ไป ออกไปเลย
อย่ามายุ่ง
บอกวอลเตอร์ เชสให้หุบปาก
ไม่งั้นจะอดได้เงิน
ไว้คุยกัน
- ทีหลังนะ - ไฮบอลส์นะครับ คุณแกตส์บี้
ไฮบอลส์ซี
- ครับ - ดูแลเพื่อนผมให้ดี
ดูสินี่ใคร
เคยดูเขาต่อยมั้ย
เขาคือแชมป์เฮฟวี่เวท
- คนต่อไป - ฝากความระลึกถึงนายคุณด้วย
เฮ้ เจย์
คุณถูกจับแล้ว
ระวังนะ คุณกำลังจะ กลายเป็นคอแจ๊ซ อธิบดี
ปังๆ
- นั่นคืออธิบดี - คุณแกตส์บี้
โต๊ะพร้อมแล้วครับ
- แกตส์บี้ - ดีใจที่เจอคุณ
ยอดไปเลย
ยั้งๆ มือไว้บ้างนะ
วุฒิสมาชิก
ผมจะสู้กับคุณ เจย์
ขอล็อบสเตอร์แล้วกัน
เสริฟพร้อมกับทรัฟเฟิลกับสมุนไพร
ธุรกิจ
พันธบัตรเป็นไงบ้าง คุณแคร์ราเวย์
ดีครับ ขอบคุณ
เข้าไจว่าคุณกำลังมองหา
- คนร่วมธุรกิจ - ไม่ใช่
ไม่ๆ ๆ
นี่ไม่ใช่คนที่ว่า ไมเออร์
จำได้มั้ย นี่คือเพื่อน
ที่ผมเคยบอกคุณ
ขออภัยด้วย
ผมจำคนผิดน่ะ
ผมขอตัวนะ ต้องไป
โทรศัพท์ก่อน
มีโชคบ้างมั้ย ท่าน สว.
เป็นคนน่าทึ่งมาก
มาจากตระกูลดังทางมิดเวสท์
น่าเศร้าที่ตายกันหมด
ตอนผมเจอกับ คุณแกตส์บี้ครั้งแรกหลังสงครามจบ
ผมรู้เลยว่าเจอกับผู้ดีเก่าเข้าแล้ว
วีรบุรุษสงคราม
กับเหรียญตรา
จาก
อ็อกซฟอร์ด
รู้จักอ็อกซฟอร์ดมั้ย
ครับ ผมเคยได้ยินชื่อ
สำหรับพวกผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว คนแบบนี้ไว้ใจได้แน่นอน
กับเพื่อน
กับคนอย่างคุณ
เขาจะไม่มีวันแอบมองภรรยาคุณ
ผมยังไม่ได้แต่งงาน
แต่คุณอยู่ในวอลสตรีทไม่ใช่เหรอ
ครับ
มองเข็มกลัดเนคไทผมอยู่เหรอ
ตัวอย่างฟันกราม
มนุษย์ชิ้นพิเศษ
หนุ่มๆ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
ดีๆ
เรากำลังคุยกันเรื่องภรรยาคนอื่นกันอยู่
ภรรยาคนอื่นงั้นเหรอ
- ใช่ - จริงเหรอ
เอาละ หมดหน้าที่ผมแล้ว
ผมจะปล่อยให้คุณสองคน คุยกันเรื่องกีฬากับสาวๆ
ภรรยาคนอื่น
หวัดดีสาวๆ
เขาเป็นใครน่ะ
นักแสดงเหรอ
ไมเออร์รึ
เปล่าๆ เขาเป็นนักพนัน
เขาเป็นคนล้มบอล ในเวิร์ลซีรี่ส์ปี 1919
ล้มบอล
แล้วเขาทำได้ยังไง
เดาว่าเขาคงเห็นช่องทางมั้ง
เขาเป็นคนเก่งมาก
เอาละเพื่อน เรื่องคุณเบเคอร์ กับที่เราคุยกันไว้
นิค นิค
ทอม แปลกจังที่มาเจอนาย
นายเป็นยังไงบ้าง
- ก็ดี - เดซี่หงุดหงิดมาก
- ที่นายไม่โทร.ไป - เฮ้
คุณแกตส์บี้ นี่คุณบูแคนัน
ยินดีที่ได้รู้จัก
ใช่
ไม่เคยนึกว่าจะเจอนายในที่
- แบบนี้ - ฉันแค่มากินข้าว
กับคุณแกตส์บี้น่ะ
เสื้อเชิ้ตแอร์โรว์
- มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ - จอร์แดน เบเคอร์
นักกีฬาดัง นักกอล์ฟน่ะ
ผมเห็นเธอแล้ว ขอบคุณ
เชิญครับ
คุณกับแกตส์บี้กำลังุุุ
ล่นเกมอะไรกันอยู่
- คุณผู้ชายจะมาร่วมุุุ - ขอโทษนะ
- นิค นั่งลงก่อนได้มั้ย - มันดูุุุ
แปลกๆ นะ เขาขับรถ สีเหลืองคันโตไปรับผม
- เขาสาธยาย - ลดเสียง
- ชีวิตตัวเองให้ผมฟัง - ลงหน่อย
คนอื่นได้ยินหมดแล้ว
เขาขอ
ให้คุณช่วยอะไร จอร์แดน
เขาอยากให้คุณเชิญเดซี่ไปดื่มชา
เดซี่รึ
กับแกตส์บี้
ทำไม
ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง
ฉันไม่เคยรู้จนกระทั่งเมื่อคืนก่อน
ที่ได้เจอกับแกตส์บี้
ห้าปีก่อนในหลุยส์วิลล์
มันเป็นวันที่ฉัน ได้รองเท้ากอล์ฟอังกฤษคู่ใหม่
ตอนนั้นเดซี่
เป็นสาวฮ็อต
ประจำค่ายทหารเทย์เลอร์
หวัดดี จอร์แดน
มีหนุ่มคนนึง
อยู่ในรถกับเธอ
เขาคือแกตส์บี้
สายตาที่เขามองเธอ
คือสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนปรารถนา
เล่า
เรื่องทั้งหมดให้ผมฟังที
ฉันไม่รู้หรอก
บุก
แกตส์บี้ถูกส่งไป
สนามรบ
พอสงครามจบ
เดซี่ก็เฝ้ารอ
แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่มีไครรู้ แกตส์บี้กลับมาไม่ได้
หนึ่งปีถัดมา ทอม บูแคนัน จากชิคาโกก็ได้ตัวเธอไปครอง
เขาให้สร้อยไข่มุกราคา 350,000 กับเธอ
แต่เช้าวันแต่งงาน
- เดซี่ก็ได้รับจดหมาย - บอกพวกเขา
ว่าเดซี่เปลี่ยนใจแล้ว
- นี่มันอะไรกัน - เดซี่ ได้โปรด
- เอามานี่นะ - ไม่
ไปให้พ้น
จอร์แดน อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้
- จดหมายนั่นเขียนว่ายังไง - ไม่รู้ซี
เธอไม่เคยบอกฉัน
แต่มันสายไปแล้ว
5 โมงเย็นวันนั้น เดซี่ เฟย์
แต่งงานกับทอม บูแคนัน
เป็นงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ ที่คนทั้งหลุยส์วิลล์ ไม่เคยเห็นกันมาก่อน
หลังฮันนีมูนฉันเจอพวกเขา ในซานตาบาร์บาร่า
ซาบซึ้งมากที่เห็นสาวคนนึง หลงรักสามีได้ขนาดนั้น
อาทิตย์ถัดมา ทอม
บรถไปชนเข้า
สาวที่นั่งไปกับเขาคือต้นห้อง ที่ รร.ซานตาบาร์บาร่า
หนังสือพิมพ์ลงข่าวครึกโครม
- บังเอิญอย่างประหลาด - อะไรเหรอ
ความจริงที่ว่าบ้านแกตส์บี้ อยูั่ฝ่งตรงข้ามของอ่าวเป๊ะ
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
เขาซื้อบ้านนั้นเพื่อให้ได้อยู่ไกล้เธอ
เขาจัดปาร์ตี้ทุกวัน เพื่อรอให้เธอมาร่วมงานสักครั้ง
คอยถามถึงเดซี่ตลอด ฉันเป็นแค่คนแรกที่รู้จักเธอ
เขาทำทุกอย่าง เพื่อผู้หญิงที่ไม่ได้เจอกันมา 5 ปี
และตอนนี้เขาอยากให้ผม เชิญเธอมาดื่มชา
มันช่างดูตรงกันข้าม
คุณพูดไม่ออก
- เลยใช่มั้ย - สวัสดีที่รัก พวกคุณ
จะไปไหนกันเหรอ
- ลองไอส์แลนด์ค่ะ - คุณคิดว่า
ผมควรทำงั้นรึ ไม่รู้ว่าเดซี่อยากเจอแกตส์บี้รึเปล่า
เธอจะต้องไม่รู้เรื่องนี้
คุณต้องเชิญเธอ
แล้วเขาจะทำเป็นผ่านมาเจอ
ผมจำความรู้สึกสับสนได้ดี
มันถูกต้องหรือไม่ ที่จะชักจูงเดซี่ ซึ่งแต่งงานแล้ว
เพื่อให้มาเจอกับชายที่ผมแทบไม่รู้จัก
ตอนผมกลับมาถึง ทั้งบ้านแกตส์บี้ เปิดไฟสว่างโร่
เหมือนเตรียมจัดงานเลี้ยงใหญ่
แต่ไร้เสียงอึกทึก
- ขอบคุณ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
บ้านคุณดูเหมือนงานนิทรรศการ หรือสวนสนุก
โคนีย์ไอส์แลนด์
- อา งั้นเหรอ - ใช่
ผมเพิ่งเดินสำรวจ
บางห้องในบ้าน ว่าแต่เราไปเที่ยว
โคนีย์ไอส์แลนด์กันดีมั้ย เอารถผมไปก็ได้นะ
คืนนี้ดึกเกินไปแล้ว
เราไปว่ายน้ำในสระก็ได้ ผมไม่ได้เล่นมาทั้งซัมเมอร์
ผมต้องเข้านอน
ก็ได้
ผมยินดีจะทำ
ผมจะโทร.ชวนเดซี่
- มาดื่มชา - ไม่เป็นไรหรอก
- คุณสะดวกวันไหนล่ะ - สะดวกวันไหน
ผมไม่อยากสร้างปัญหาให้คุณ
มะรืนนี้ดีมั้ย
มะรืนนี้เหรอ
คือผม
ผมว่าจะสั่งตัดหญ้า
ฟังนะ เพื่อน
รายได้คุณไม่ค่อยดีนักใช่มั้ย
- ทำนองนั้น - อย่าโกรธกันนะ
เผอิญว่าผมมีธุรกิจเล็กๆ เป็นแบบงานพิเศษน่ะ
คุณคงเข้าไจที่ผมพูดใช่มั้ย คุณขายพันธบัตร
ใช่มั้ย เพื่อน
พยายามอยู่
คือว่า.. มันค่อนข้าง
จะเป็นความลับน่ะ
แต่คุณน่าจะทำเงินได้ก้อนโต
- ไม่ละ ขอบคุณ ผมคงไม่ว่าง - รับรองว่าคุณ
จะไม่ต้องยุ่งกับวูล์ฟไชม์
ผมอยากช่วย เจย์ ช่วยกัน
ผมยินดีทำ
- ช่วยเหรอ - ใช่
งั้นราตรีสวัสดิ์นะ
ราตรีสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
หนังสือพิมพ์บอกว่า ฝนจะหยุดตกตอนสี่โมง
คิดว่าน่าจะเป็นเดอะเจอร์นัลนะ
ทางขวาเลยทุกคน ทางขวา
ในห้องนั่งเล่น ขอบคุณ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
หญ้าดูดีแล้ว ถ้าคุณหมายถึงเรื่องนั้น
หญ้า
หญ้าอะไร
ผมซื้อเค้กมานะ
คุณ
มีทุกอย่างที่ต้องการแล้วนะ
น่าจะเพิ่มดอกไม้อีกหน่อย
พวกเขาทำงานเรียบร้อยดี จริงมั้ย
สวยมาก
คิดว่ามันมากไปมั้ย
ผมนึกว่าคุณอยากได้แบบนี้
ผมก็ว่างั้น
ผมคง
รอทั้งวันไม่ไหว
ผมไปล่ะ
เหลวไหลน่ะ อีก 2 นาทีจะ 4 โมงแล้ว
ไม่มีใครมาดื่มชาหรอก
เธอมาแล้ว
เธออยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ ญาติที่รัก
ใช่ มันเหมาะกับฉัน
ทำไมฉัน
ต้องมาลำพัง เธอคิดจะจีบฉันเหรอ
มันเป็นความลับ ของปราสาทแคร์ราเวย์น่ะ
- บอกให้คนขับของเธอไปห่างๆ หน่อย - อีกชั่วโมงค่อยกลับมา
เฟอร์ดี้
เขาชื่อเฟอร์ดี้
ตายจริง
ฉันไม่อยากเชื่อ
ไปปล้นเรือนต้นไม้มาหรือไงเนี่ย
เขาตกหลุมรักฉันแน่ๆ
ช่วยทีนะ
ตลกจัง
อะไรตลก
คุณทำอะไรอยู่น่ะ
ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณอีก
ผมก็
ดีใจเช่นกันที่ได้เจอคุณ
เรา เรา
เรารู้จักกันมาก่อน
ผมจะหาคนมาซ่อมให้
โดยเร็ว
ขอโทษเรื่องนาฬิกา
- มันเก่าแล้วละ - น่ารัก
- นาฬิกาน่ารัก - ใช่
เราไม่เจอกันมาหลายปี
จะครบห้าปีพถศจิกาหน้า เ
น้ำชามั้ย
- ได้ ขอบคุณ เพื่อน - ที่รัก ขอบคุณ
- มะนาวหรือน้ำตาล - ไม่ทั้งคู่
แค่ชา ขอบคุณ
ผมต้อง..
- เข้าเมืองสักครู่ - เข้าเมือง
เดี๋ยวมา
นิค ผมต้องุุุ
คุยกับคุณหน่อย
- ได้ เดี๋ยวผมมา - ให้ตาย
มันผิดพลาด มันแย่ แย่มากๆ
คุณแค่กระดาก เดซี่ก็กระดากเหมือนกัน
- เธอกระดากงั้นเหรอ - ใช่
พอๆ กับคุณน่ะแหละ
- อย่าพูดดังซี - เฮ้
ว คุณกำลังทำตัวเป็นเด็ก ไม่มีมารยาท เดซี
นั่งอยู่ในนั้นคนเดียว
พอเล่ามาถึงตอนนี้
ผมนึกขึ้นได้ว่า นั่นเป็นครั้งที่ 2 ในซัมเมอร์นั้น
ที่ผมต้องเก็บความลับให้กับคนอื่น
อีกครั้งที่ผมอยู่ในนั้น
และไม่ได้อยู่
ฝนหยุดตกแล้วละ
ใช่
หยุด ไม่หยุด
คุณคิดว่ายังไง เดซี่
มาดูซิ
โอ นิคกี้ ตลกจังเลย
นั่นมันบ้านฉันนี่
อยู่ตรงข้ามอ่าวพอดี
ผมรู้
ผมมองเห็นวิวเดียวกันนี้จากบ้านผม
บ้านคุณอยู่ไหน
นิค
ผมอยากให้คุณกับเดซี่ไปที่บ้านผม ด้วยกัน ผมอยากพาเธอชมบ้าน
แน่ใจเหรอว่าให้ผมไป
แน่นอนซี เพื่อน
แน่นอน
ลัดเนอร์ เปิดประตูที
เปิดประตู
ผมสั่งประตูรั้วมาจากปราสาทในนอร์มังดี
โอ เจย์
- มันช่างโอ่อ่า - คุณชอบมั้ย
ฉันชอบมาก
คุณอยู่ที่นี่
- คนเดียวได้ยังไง - เปล่านะ
บ้านผมมักเต็มไปด้วยผู้คนน่าสนใจ มาร่วมฉลองกัน
มากับผมซี
บ้านสวยใช่ไหม
เห็นด้านหน้า ที่สะท้อนแสงนั่นไหม
โอ มันสวยมาก
เร็วซี ทั้งสองคน ฉันอยาก
ได้ทัวร์มีระดับ
คุณต้องเข้าไจนะว่าผมชอบอะไร ที่ทันสมัย เครื่องคั้นส้ม
น้ำไหลออกทางนี้
มีใครอยากเล่นกอล์ฟสักรอบมั้ย
- รู้ใช่มั้ยว่าฉันเป็นแชมป์กอล์ฟ - เยี่ยม
เริ่มเลย
กล้องจิ๋วแต่แจ๋วใช่มั้ย รุ่นใหม่ล่าสุด
ฉันจะแสดงให้ดูว่าเขาเล่นกันยังไง
- นิค ถ่ายต่อไป - ได้เลย
- เธอกำลังจะหวดลูก - พร้อมแล้ว
เฮ้ ระวัง
ฉันนี่แย่จริงๆ
- โอเค พร้อมถ่ายโคลสอัพกันรึยัง - ผมไม่อยากลืม
- สักวินาทีเดียว - ดูขึ้นกล้องมากเลย
เธอสวยจนขึ้นปกโว้คได้เลย จริงมั้ย
เดินกล้องซะที
- จะไปไหนน่ะ - ช้าๆ
ช้าๆ
เจจี
สวยจังเลย
ว สังทำจากเวิร์ลลิทเซอร์
มีใครเล่นเป็นบ้าง
คลิพสปริงเกอร์ไง ไปปลุกอีวิ่ง
- ได้เลยครับ - ดนตรี
เราจะได้เต้นรำกัน
ทั้งคืน
อีวิ่งเป็นอัจฉริยะทางดนตรี เล่นได้ทุกอย่าง
- งั้นขอเดอะชาร์ลสตัน - เธอทำให้ทุกอย่างดูงดงาม
คิดงั้นมั้ย เพื่อนรัก
ผมมีคนจัดหาเสื้อผ้าให้
จากอังกฤษ
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้
คงเหมาะสำหรับคุณผู้หญิง
เขาจะส่งของที่คัดสรร
มาให้ทุกต้นฤดู
นั่นผ้าไหม
- เจย์ - ผ้าสักหลาด
สวยมากเลย
ผ้าฝ้ายอินเดีย
พอแล้ว เจย์
ลินิน
นิคกี้
- นิคกี้ เขาบ้าไปแล้ว - ฉันคงช่วยไม่ได้
สักหลาด
คุณจะต้องพับมัน
ใหม่ทุกตัว
เดี๋ยวเสื้อเสียหมด
เจย์ พอได้แล้ว
- ทางนี้ - ไม่นะ
เจย์
เป็นอะไร
เดซี่ๆ ที่รัก เป็นอะไร
มันทำให้ฉันเศร้าใจ
ทำไม
เพราะว่า
ความเจ็บปวดกับห้าปีที่หายไป
ค้างอยู่ที่ริมฝีปากเดซี่
เท่าที่เธอพูดออกมาได้ก็คือ
ทำไม
เพราะฉันไม่เคยเห็น เสื้อสวยๆ แบบนั้นมาก่อน
ถ้าไม่มีหมอก
เราจะมองเห็นไฟสีเขียว
ไฟสีเขียวอะไร
ไฟที่เปิดอยู่ทั้งคืน
ตรงสุดท่าเรือคุณ
แกตส์บี้
อาจจะนึกขึ้นได้
ว่าความสำคัญที่ยิ่งใหญ่ของไฟนั่น
หมดสิ้นไปแล้ว
ตอนนี้มันเป็นแค่
ไฟสีเขียวบนท่าเรือเหมือนเดิม
และบรรดาของสะสมราคาแพง ยังหมดความหมาย
ใครกันน่ะ
- พ่อคุณเหรอ - ไม่ใช่
นั่นคุณแดน โคดี้ เพื่อนรัก
เขาตายไปแล้ว
หลายปีก่อนเขาเคยเป็นเพื่อนสนิทผม
ไม่เห็นคุณ
เคยเล่าเรื่องทรงผมหรือเรือยอทช์
ผมอยากให้คุณดูอะไรอย่าง
นั่งก่อนซี
ภาพข่าวจากหนังสือพิมพ์ที่ผมสะสม
เกี่ยวกับคุณ
คุณเก็บจดหมายฉันไว้
นี่คือภาพถ่ายใบแรก
ของคุณ
คุณยังจำ
- จดหมายนี้ได้ - เราไม่ควรจากกัน
โดยทิ้ง
ความรักล้ำค่า
กลับบ้านเถอะ
เดซี่ เฟย์หมั้นเตรียมแต่งงาน
ฉันจะเฝ้ารอและหวังไจ
ให้ทุก
ความฝันที่เกี่ยวกับคุณกลายเป็นจริง
ขอโทษนะ
- สเตเกิลจากดีทรอยท์ - ผมยังคุยไม่ได้ เพื่อน
เขาต้องรู้ว่าเมืองเล็กเป็นยังไง
ไม่ คุณต้องฟังผม ฟังผม
ผมบอกว่าเมืองเล็ก
เขาต้องรู้ว่าเมืองเล็ก
เป็นยังไง
ฟังนะ เขาไร้ประโยชน์ ถ้าคิดว่าดีทรอยท์
เป็นเมืองเล็ก เข้าใจมั้ย
เราจะโทร.กลับไป เพื่อน
แค่นี้นะ
คลิพสปริงเกอร์
เขาคงตื่นแล้ว
พร้อมมั้ย
ฉันอยากย้อนกลับไปทำทุกอย่างกับคุณ
ตลอดทั้งชีวิต
ฉันอยากให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้
เป็นได้สิ
ถ้าแกตส์บี้จะหยุดความพอไจ
ไว้แค่การได้กอดเดซี่
แต่เขามีแผนใหญ่ในชีวิต และเดซี่เป็นส่วนหนึ่งของมัน
จนกระทั่งสิ้นสุดซัมเมอร์นั้น
ในคืนสุดท้ายที่ผมได้เจอกับแกตส์บี้
เขาถึงยอมเล่าเรื่องชีวิต แบบที่เขาเคยฝันไว้
ตั้งแต่เด็กๆ
รู้มั้ย หมอ
ชื่อจริงของแกตส์บี้คือ
เจมส์ แกตส์
พ่อแม่เขาเป็นชาวนายากจน จากนอร์ธดาโกต้า
แต่เขาไม่เคยยอมรับ ว่าพวกนั้นเป็นพ่อแม่
ในจินตนาการ เขาเป็นบุตรของพระเจ้า
ที่ถูกลิขิต
มาสู่อนาคตรุ่งโรจน์
แก็ตส์ในวัย 16 หนีไปไกลจากบ้าน เพื่อไล่ตามโชคชะตา
บ่ายนึง เขาเห็นเรือยอทช์ในอันตราย นอกฝั่งทะเลสาบซูพีเรียร์
เขาพายออกไปเพื่อช่วยกู้เรือลำนั้น
และกัปตันเรือติดเหล้า มหาเศรษฐี แดน โคดี้
เรืออยู่ไหนล่ะ
คุณกำลังจะชนหิน
เร็วเข้า คุณกำลังจะชนหินแล้ว
นายกำลังจะทำอะไร
- เพื่อน - นั่นเป็น
โอกาสทองที่เขารีบคว้าเอาไว้
และผมก็ตัดสินใจ
ตอนนั้นที่จะใช้ชื่อว่า เจย์ แกตส์บี้
เขาล่องเรือให้พ้นจากอันตราย
และมุ่งหน้าสู่อนาคต
แกตส์บี้แสดงความสามารถ และเป้าหมายชีวิต
และพวกเขาล่องเรือรอบโลก ในช่วง 5 ปี
เขาเป็นคนดี แดนน่ะ
เขาสอนผมทุกอย่าง
การแต่งตัวและพูดแบบสุภาพบุรุษ
เจย์ แกตส์บี้
ทะเลสงบดีนะครับ
แกตส์บี้หวังจะเป็นผู้รับมรดกของโคดี้
- เพื่อน - แต่เมื่อโคดี้ตาย
แกตส์บี้กลับถูก ครอบครัวของโคดี้โกงมรดก
เขายังคงมีทักษะ ในการแสดงเป็นสุภาพบุรุษ
แต่ก็กลายเป็นยาจกอีกครั้ง
แกตส์บี้ร่ำรวยจนโลกตะลึง
ถึงกลางซัมเมอร์ แกตส์บี้ขึ้นหน้า 1 ทุกฉบับ
แกตส์บี้ลงทุนซื้อตึกระฟ้า
เจย์ซื้อทุกอย่าง
เงินมาจากไหนแกตส์บี้ ลือสะพัดเงินล้านลึกลับ
แล้วเงินมาจากไหนล่ะ
ทุกคนในนิวยอร์ค
ก็อยากรู้เหมือนกัน
และนั่น เป็นคำถามเดียวกันในใจทอม
เมื่อเขาควงเดซี่ ไปร่วมงานปาร์ตี้หรูของแกตส์บี้
เดี๋ยวผมมา
รู้มั้ยพวก
เศรษฐีใหม่หลายคนรวยมาจาก
- เหล้าเถื่อน - ไม่ใช่แกตส์บี้
เขาเป็นนักธุรกิจ เขาเป็นเจ้าของร้านขายยาหลายแห่ง
นักธุรกิจ
ขอแนะนำสว.กูลิค นี่คือ
- คุณแคร์ราเวย์ - ท่าน สว.
- คุณนายบูแคนัน - ยินดีครับ
ยินดีค่ะ
อ้อ และคุณบูแคนัน
นักเล่นโปโล
- ไม่ใช่ยังงั้น - ยินดีเสมอ
ที่ได้พบพวกบูแคนัน
- เช่นกัน - ไว้คุยกันทีหลังนะ
- ที่โต๊ะลูกเต๋าดีไหม - ผมไม่อยากเป็นนักเล่นโปโล
ทอม คุณควรภูมิไจกับความสำเร็จนะ
ให้ผมพาเดินชมมั้ย
ก็ดี
คุณคงรู้จักหลายคน
- ที่เคยได้ยินชื่อมา - แน่นอนค่ะ
เราไม่ค่อยออกงานเท่าไหร่ ผมไม่คิดว่าจะ
- จำไครได้ - ยังงั้นเหรอ
พวกคุณอาจจะรู้จักสาว
- คนนั้นนะ - นั่นมาร์ลีน วู้ด ฉันปลื้มหนังเธอ
อยากให้ผมแนะนำคุณมั้ย
ฉันไม่อยากเป็นนักเล่นโปโล
ฉันตื่นเต้นกับงานแบบนี้จัง
เต้นรำกันสนุก
ผมเชื่อว่าเราเคยเจอกันมาก่อน คุณบูแคนัน
เมื่อเดือนก่อน
ใช่แล้วละ
ตอนนั้นคุณอยู่กับนิคไง
- ที่ร้านตัดผม - ไม่ ขอบคุณ
ถูกต้อง
คือผมรู้จักภรรยาคุณ
งั้นเหรอ
ใช่
คุณแกตส์บี้ครับ
- คุณสเตเกิลมาแล้ว - ยังก่อนๆ
ไดซ์ บราสนัคเคิล และกีตาร์กับ
"เดอะ ฟ็อกซ์ทร็อต"
คุณบูแคนัน
คุณคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ย
ไม่ว่าหรอก
ผมว่าผมหาเรื่องสนุกๆ ทำได้
เผื่อจะต้องใช้จดที่อยู่ใคร
กรุณาหลีกทางด้วยครับ
ปาร์ตี้สนุกเหมือนเคยนะ เจย์
ระวังเฒ่าหัวงูด้วย คุณแมคเลนเนฮาน
ทั้งหมดนี่เกิดขึ้น
จากจินตนาการคุณยังงั้นรึ
เปล่า
คุณเป็นส่วนสำคัญอยู่ตลอดเวลา
ในทุกความคิด
ทุกการตัดสินไจ
แน่นอน ถ้าคุณไม่ชอบอะไร
ผมจะเปลี่ยนมัน
มันสมบูรณ์แบบ
จากจินตนาการ
เย้ายวนในแบบของคุณ
สงสัยว่า
เขาไปเจอกับเดซี่ที่ไหน
- เดี๋ยวเจอกัน - ได้เลย
มากับผม
ขอทางหน่อยครับ
ขออภัยด้วย
ขอบคุณ
เห็นเมียฉันมั้ย
ไม่เห็น
สักพักนึงแล้ว
ขอวิสกี้
ตลกดี สว.บอกว่าเพิ่งเห็นอยู่แถวนี้
ฉันอยากหนีไปกับคุณจัง
หนีไป
ไม่นะ
เดซี่ที่รัก
- แบบนั้นมันดูไม่ดีนะ - บ้านนาย
อยู่แถวๆ นี้เหรอ นิค
หลังถัดไป
งั้นเหรอ
เราจะอยู่กันที่นี่
ในบ้านนี้
คุณ
กับผม
ที่รัก
ถึงเวลาบอกลาทอมแล้ว
กลับได้แล้ว หนุ่มๆ
ราตรีสวัสดิ์ ทุกท่าน
ยังกับละครสัตว์
ถ้า
เห็นเธอละก็
ฉันจะไปตามหาดู
บอกเธอด้วยนะ
จำความสนุกที่เราเคยมีด้วยกันได้มั้ย
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเรา ถึงสนุกกันแบบนั้นอีกไม่ได้
หวัดดี
หวัดดี นิคกี้
เรากำลังเถียงกัน
- เรื่องอะไร - หลาย
เรื่อง
เรื่องอนาคต
อนาคตของุุุ
จักรวรรดิผิวสี
ทอมน่ะ
เขาเดินตามหาคุณทั่วงาน
ท่านครับ
คุณแกตส์บี้ครับ คุณสเตเกิลดูอารมณ์ไม่ค่อยดี
ขอตัวนะ
นิค รบกวนหน่อยได้มั้ย
ได้สิ
แกตส์บี้หายตัวไป
เพื่อเจรจาธุรกิจอันดุเดือด
เดซี่เฝ้าคอย
แต่แกตส์บี้กลับมาไม่ได้
ผมต้องพึ่งคุณให้รับมือ กับคนเลือดร้อนแบบนี้
แต่คุณไม่ว่าง เขาเลยเรียกร้องความสนใจ
คุณเป็นอะไรไป เจย์
คุณไปไหนมา
อยู่กับนิคกี้ คุณแกตส์บี้พาเราไปชมสวน
เขาคงเครียด
กับการดูแลคนประหลาดพวกนี้
ผมอยากรู้ว่าเขาเป็นใครและทำอะไร
และผมคิดว่าจะพยายามหาคำตอบ
- ไม่แน่ใจนะ ลองถามในครัวดู - ไปทางซ้าย
เราจะกองมันไว้ในโรงรถ ส่งกลับเข้าเมือง
อ้อ
อยู่นี่เอง เดซี่เพิ่งกลับไป
เธอฝากบอกคุณ
ว่าสนุกมาก
เธอไม่ชอบมัน
ชอบอยู่แล้ว
ไม่ๆ ๆ
ไม่ เธอไม่ชอบ เธอไม่สนุกหรอก
ผมรู้สึกห่างเหิน
กับเธอมาก
ยากที่จะทำให้เธอเข้าใจ
หมายถึงปาร์ตี้เหรอ
ปาร์ตี้รึ
ผมไม่สนเรื่องปาร์ตี้สักนิด
งานเลิกแล้วทุกคน
- ขอบคุณ - ขอบคุณครับ
ฟังนะ
เธอต้องบอกกับทอมว่าไม่เคยรักเขา
อะไรนะ
ใช่
แล้วเราจะกลับไป บ้านพ่อแม่เธอที่หลุยส์วิลล์
พ่อแม่เธอน่ารักมาก เพื่อน เราจะ
แต่งงานกันที่นั่น
เดซี่กับผมจะเริ่มต้นกันใหม่ เหมือนย้อนไปเมื่อ 5 ปีก่อน
ผมคงไม่ขอเธอมากขนาดนั้น
ไม่ขอมากขนาดนั้นเหรอ
ไม่
ขอโทษนะ เพื่อน
มันน่าเศร้า เพราะมันยากที่จะทำให้เธอ
เข้าไจ
มันยากที่จะทำให้เธอเข้าใจ
ผมสร้างทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นมาเพื่อเธอ แต่เธอแค่อยากจะหนี
เธออยาก
ทิ้งมันไปด้วยซ้ำ
คุณย้อนอดีตไม่ได้หรอกนะ
ย้อนอดีตไม่ได้งั้นเหรอ
ไม่ได้
ทำไม เราทำได้ซี
ทำได้ซี
ผมจะทำทุกอย่าง
ให้เหมือนกับที่มันเคยเป็น
ทุกอย่างสับสนวุ่นวายตั้งแต่นั้นมา
เขาคุยเรื่องอดีตมากมาย
ราวกับเขาต้องการรื้อฟื้นบางอย่าง
เพียงแต่ผมจะย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้นได้
เพียงแต่ผมจะย้อนกลับไป ที่จุดเริ่มต้นได้
ผมคงลิขิตมันได้
จินตนาการ
ของเขาที่เขาถ่ายทอดความรักต่อเดซี่
คืนหนึ่งในหลุยส์วิลล์ 5 ปีก่อน
แกตส์บี้พบตัวเองที่บ้านเดซี่ ด้วยความบังเอิญครั้งใหญ่
ผมไปบ้านเธอครั้งแรก กับพวกทหารจากค่ายเทย์เลอร์
ผมไม่เคยเห็นบ้านที่สวยขนาดนั้นมาก่อน
ผมขอจองเพลงต่อไปได้มั้ยครับ คุณเดซี่
เครื่องแบบของเขา
ปิดบังความจริงที่ว่าเขา
เป็นหนุ่มจนกรอบ
ซึ่งมีเพียง
จินตนาการยิ่งใหญ่เกี่ยวกับตัวเอง
- เดซี่ อย่าลุกลี้ลุกลน - เปล่านะคะแม่
ทหารหนุ่มๆ มากันเต็มบ้าน
และจากครอบครัวผู้ดีทั้งนั้น
ผมรู้ดีว่าจะยกระดับตัวเองได้
แต่ผมจะทำได้
ก็ต่อเมื่อทำโดยลำพัง
ผมรู้
ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม
ที่ผมได้จูบสาวคนนี้
ผมจะต้อง
รักเธอไปตลอดกาล
ผมจึงหยุด
ผมหยุด
และรอ
ผมทอด
เวลารอคอย
เขารู้ดี
ว่าไจเขาจะไม่รู้สึก เป็นอิสระเหมือนกับที่เคย
เหมือนจิตพระเจ้า
การมีความรัก
จะเปลี่ยนชะตาชีวิตเขา
ไปตลอดกาล
และผมต้องยอมปล่อยตัวเอง
เธอเบ่งบานเหมือนดอกไม้แรกแย้ม
และการจุติครั้งใหม่ก็สมบูรณ์
ผมรู้ว่าเมื่อคนอย่างผมมีความรัก จะเป็นเรื่องผิดพลาด
อายุแค่ 32 ผมยังยิ่งใหญ่ได้ถ้าลืมว่า
เคยเสียเดซี่ไป แต่
ชีวิตผม เพื่อน ชีวิตผม
ชีวิตผมต้องเป็นแบบนี้
ผมจะต้องก้าวให้สูงขึ้นไปอีก
เธอต้องไปบอกกับทอม
ว่าเธอไม่เคยรักเขาสักนิด
ผมแค่ต้องให้เวลาเธออีกหน่อย เพื่อน
ให้เวลา
อย่ากังวล เพื่อน อย่ากังวล
ผมปกป้องเธอได้
กู้ดไนท์นะ เพื่อน
คุณคิดผิดเรื่องอดีต เพื่อน
คุณคิดผิด
เสียงเพลงเพื่อนบ้านผมไม่เคยเงียบ
ตลอดซัมเมอร์
ดึกดื่นในสวนของเขา ผู้คนเดินสวนสนามกันขวักไขว่
ท่ามกลางเสียงกระซิบ เคล้าเสียงหัวเราะและหมู่ดาว
อาหารเช้า
ครับ
ขอบคุณครับ
เสียงหัวเราะ
ขอบคุณ
ไม่ใช่ "เสียงกระซิบ เคล้าแชมเปญและหมู่ดาว"
แต่
หลังจากการมาเยือนของทอมกับเดซี่
แสงไฟบ้านแกตส์บี้ดับลงทีละดวง
หมดยุคปาร์ตี้
ไม่มีปาร์ตี้อีกแล้ว
ในปราสาท
เดซี่มาเยือนเขาอย่างลับๆ
จากหน้าหนังสือพิมพ์เดียวกัน ที่เคยสร้างความพึงไจ
ให้กับเจย์ แกตส์บี้ตลอดซัมเมอร์
กลับกลายเป็นคำข่มขู่
ใครคือสาวลึกลับ
ฉันไม่อยากกลับบ้าน
ได้ยินว่าคุณไล่คนรับใช้ออกหมด
บางครั้งเดซี่ มาที่นี่ตอนบ่ายๆ
ผมอยากได้คนที่ไม่เอาเรื่องไปซุบซิบ จนกว่าเราจะมีทางออก
สองฝั่งของเมือง
อยู่ใกล้กันกว่าที่เราคิด เพื่อน
และถ้าหนังสือพิมพ์เกิดรู้เข้า คุณคงเข้าใจ
พวกนี้เป็นคนที่วูล์ฟไชม์อยากทำงานด้วย
ไม่ต่างกันหรอกตราบใด ที่ทำอาหารได้
และทำเตียงเป็น จริงมั้ย
นิค
เดซี่พร้อมแล้ว เธอพร้อมแล้ว
มีอีกแค่อย่างเดียว
เธออยากขอให้คุณกับคุณเบเคอร์ ไปทานกลางวันที่บ้านเธอพรุ่งนี้
คุณจะมาไหม เพื่อน
เดซี่ต้องการคุณ
ผม
เราต้องการคุณ
คุณมาได้มั้ย เพื่อน
รู้มั้ย ผมเคยอ่านเจอมา
ว่าดวงอาทิตย์ร้อนขึ้นเรื่อยๆ ทุกปี
เดี๋ยวก่อนนะ
มันตรงกันข้าม
มันยิ่งเย็นขึ้น
เรื่อยๆ ทุกปี
โอ วันนี้ผมอยากออกไป
เล่นเรือจัง
บ้านผมอยูั่ฝ่งตรงข้ามคุณ
ตรงนั้น
นั่นซีนะ
รู้มั้ย
ทุกคืน
ผมจะมองเห็น
แสงไฟ
ที่กระพริบอยู่ตรงท่าเรือคุณ
ไฟอะไร
คืองี้ คุณบูแคนัน
ผมอยากให้คุณเข้าใจ
- เดซี่กับผม เรา - ร้อนจัง
ทุกอย่าง
วุ่นวายไปหมด
เราจะทำยังไงกันบ่ายนี้
หรือหลังจากวันนี้ หรือ 30 ปีข้างหน้า
โอ อย่าไปจริงจังน่ะ
เข้าเมืองกันเถอะ ใครอยากเข้าเมืองบ้าง
เข้าเมือง
พวกผู้หญิง
ก็เป็นแบบนี้แหละ
เดซี่
คุณดูดีจังเลย
คุณดูดีอยู่เสมอ
เหมือนหนุ่มในโฆษณา
ที่ไทม์สแควร์
ว คนที
ใส่เสื้อสวยๆ
เธอบอก
รักแกตส์บี้ผ่านคำพูดเหล่านั้น
และทอม
ก็รับรู้ได้
เข้าเมืองกันเถอะ
ผมอยากไป
เป็นความคิดที่ดีมาก
อองรี เอารถ
- ออกมาให้ที - ยังงั้นเลยเหรอ
ขอสูบบุหรี่ก่อน
- ไม่ได้รึไง - เราสูบกันมาทั้งบ่ายแล้ว
ไม่เอาน่า มาสนุกกัน ยิ่งร้อนๆ อยู่
เดซี่ คุณเป็นคนบอกเองนะ
ทำไมเราไม่เข้าเมืองกันล่ะ
ฉันเปลี่ยนไจแล้ว คนใจร้าย
ไปเหอะ เราจะ
เช่าห้องใหญ่ที่ รร.พลาซ่า
สั่งน้ำแข็งเป็นถัง
วิสกี้ขวดนึง
ไปสนุกกัน
เหอะน่า
ความคิดคุณไง
ก็ได้ ถ้าคุณจะเหมาว่าเป็นแบบนั้น ทอม
มาเถอะ จอร์แดน
ไปด้วยกันมั้ย คุณแกตส์บี้
วิสกี้ 2 ขวด เอาผ้าห่อด้วย
มาเร็ว นิค
คุณแกตส์บี้
ช่วยขับรถสปอร์ตของผมให้ทีได้มั้ย
และผมจะขับรถละครสัตว์คุณ
- ให้คนอื่นนั่ง - ผมว่า
น้ำมันคงใกล้หมดแล้ว เพื่อน
ไม่หรอก พอถมเถ
ถ้าเกิดหมด ผมจะ
แวะร้านขายยา ได้ยินว่า
เดี๋ยวนี้ร้านขายยามีขายทุกอย่าง
คุณไปกับนิคและจอร์แดน
ผมก็ว่า
- งั้นแหละ - เราจะไปเจอคุณที่พลาซ่า
ฉันจะปลอมเป็นหนุ่ม
นั่งสูบบุหรี่สองมวนรอนะ
พวกคุณคงคิดว่าผมโง่สิ้นดีใช่มั้ย
ผมมีสัมผัสพิเศษที่คอยบอกให้ทำอะไรๆ
ผมไปสืบเรื่องนายคนนั้นมาแล้ว
ตกลงเขา
- จบอ็อกซฟอร์ดใช่มั้ย - อ็อกซฟอร์ด นิวเม็กซิโก
เขาไส่สูทสีชมพู ให้ตายสิ
ทอม น้ำมันจะหมดแล้ว
วิลสัน
มัวรอบ้าอะไรอยู่
เติมน้ำมันให้ที
ฉันต้องเติมเองรึไง
นึกว่าฉันขับมาชมวิวแถวนี้งั้นเหรอ
- ขอโทษที ผมไม่ค่อยสบาย - เป็นอะไร
- เป็นอะไรไปล่ะ - ผมไม่รู้
รู้สึกแย่มากๆ
ผมต้องใช้เงิน
- ด่วน - อะไรนะ
ผมกับเมียจะย้ายไปตะวันตก
เมียแกน่ะรึ
ทอมรู้สึก
เมื่อชั่วโมงก่อนทั้งชู้
และเมียของเขา
ยังอยู่ในกำมือ
แต่ตอนนี้กำลังจะหลุดมือเขาไปทั้งคู่
ผมเพิ่งระแคะระคาย
ยเรื่องไม่ค่อยดีมาน่ะ
ใช่ เธอจะไปตะวันตก
ไม่ว่าจะอยากหรือไม่
ทั้งหมดเท่าไหร่
- 1 เหรียญ 20 - นายเอารถไปได้เลย
พรุ่งนี้จะให้คนเอามาส่งให้
โอเค พอๆ ๆ
เปิดหน้าต่างอีกบานสิ
เปิดหมดแล้ว
งั้นก็โทร.ไป
สั่งขวานมาที
ลืมเรื่องร้อนซะทีได้มั้ย
ยิ่งบ่นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งร้อน
เลิกยุ่งกับเธอดีกว่ามั้ง เพื่อน
รู้สึกว่าคุณจะติดปาก
ซะเหลือเกินนะ
อะไร
"เพื่อน"
- ไปเอามาจากไหนเหรอ - ฟังนะทอม
ถ้าคุณจะวิจารณ์แบบนี้อีก
ฉันจะไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว
คุณแกตส์บี้
เข้าไจว่าคุณจบมาจากอ็อกซฟอร์ด
ไม่ใช่หรอก ไม่
ใช่ซี ผมเข้าใจว่า
คุณไปเรียนที่อ็อกซฟอร์ด
- ใช่ผมไปที่นั่น - จริง
- หนุ่มสูทชมพูไปเรียนที่อ็อกซฟอร์ด - ทอม
ผมบอกว่าไปที่นั่น ใช่รึเปล่า
อ๋อ เข้าใจแล้ว
ผมอยากรู้ว่าตอนไหน
คุณอยากรู้ว่าตอนไหน
ว่าไงล่ะ คุณแกตส์บี้
ปี์ 1919 ผมอยู่ที่นั่น 5 เดือน
ผมถึงพูดได้ไม่เต็มปากว่า
มาจากอ็อกซฟอร์ด
มันเป็นโอกาสที่พวกทหารอย่างเราได้รับ
จากการผ่านสงคราม
ผมรู้สึกอยากตบหลัง
ให้กำลังไจแกตส์บี้
ฉันผสมเหล้าให้นะ ทอม
- คุณจะได้ไม่รู้สึกโง่ไปกว่านี้ - เดี๋ยว
ผมอยากถามคุณแกตส์บี้อีกสักข้อ
โอ ได้เลย คุณบูแคนัน ได้เลย
คุณกำลังพยายาม สร้างความร้าวฉานในบ้านผม
เขาไม่ได้สร้าง คุณต่างหาก ควบคุมตัวเองหน่อยได้มั้ย
ควบคุมตัวเอง
อ๋อ แบบ
ที่ต้องนั่งไม่รู้สึกรู้สม
ปล่อยให้คนไม่มีหัวนอนปลายเท้า
เล่นชู้กับเมียตัวเอง
ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณคิด
มันไม่ใช่ผมแน่ๆ
เดี๋ยวนี้คนเรา
ชอบทำให้
ชีวิตแต่งงานคนอื่นแตกแยก
เผลอแค่นิดเดียว
ศีลธรรมก็ไม่เหลือ และไม่ช้าเราก็จะได้เห็น
การแต่งงานข้ามสีผิว
เมียคุณไม่ได้รักคุณ
เธอไม่เคย
รักคุณ
เพราะเธอรักผม
คุณเป็นบ้าไปแล้ว
ไม่ เพื่อน
ไม่ ฟังนะ เธอไม่เคยรักคุณ
เธอแต่งงานกับคุณเพราะผมจน
และเบื่อที่จะคอย มันเป็นความผิด
พลาดครั้งใหญ่แต่ในใจเธอ
ไม่เคยรักไคร
นอกจากผม
- กลับกันดีกว่า - กลับบ้านกันเถอะ
- นั่งลง เดซี่ - ได้โปรด
นั่งลงก่อน
เถอะนะ เดซี่
เดซี่
นี่มันอะไรกัน
- ผมอยากได้ยินเรื่องทั้งหมด - ผมเพิ่งเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณฟัง
ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
คุณมีอะไรกับมัน
มา 5 ปีแล้วรึ
เปล่าๆ ๆ ไม่ใช่ ไม่ใช่นะ
เราไม่ได้ทำงั้น แต่เราทั้งคู่รักกันมาตลอด จริงมั้ย
โอ แค่นั้นเหรอ
แกมันบ้า
ฉันพูดเรื่อง
ที่เกิดเมื่อ 5 ปีก่อนไม่ได้ ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักเดซี่
และฉันเอาแกตายแน่ ถ้าเข้าใกล้เดซี่อีก
นอกจากแกจะมาส่งของ ทางประตูหลังบ้าน
แต่เรื่องทั้งหมด
คือการโกหกหลอกลวง
เดซี่รักฉัน
ตอนที่เราแต่งงานกัน
- และเธอก็ยังรักฉันอยู่ - ไม่
- เสียใจนะ คุณบูแคนัน ไม่ใช่ - ใช่ เธอรักฉัน
ไม่ๆ ๆ เธอรักฉันๆ
และที่สำคัญ ฉันก็รักเธอ
ไม่
ผมรักคุณ เดซี่
ถึงแม้บางที
ผมจะนอกลู่นอกทาง ผมก็ยังกลับมาตลอด
- นอกลู่นอกทาง - และใจฉันยังเป็นของเธอเสมอ
คุณมันน่ารังเกียจ
รู้มั้ยทำไมเราถึง
ย้ายจากชิคาโก ฉันยังแปลกใจ
ที่พวกเขาไม่สนุกปาก กับเรื่องของคุณด้วยซ้ำไป
มันจบแล้ว เดซี่ที่รัก มันจบแล้ว
บอกความจริงเขาไปเถอะ เอาซี
ว่าคุณไม่เคยรักเขา และทุกอย่างจะจบสิ้นตลอดกาล
ฉันจะรักเขาลงได้ยังไง
- ได้ยังไง - จำแผนของเราได้มั้ย
คุณจะบอกเขาว่าไม่เคยรัก
และจบสิ้นความเจ็บปวด
ทั้งหมด
เดซี่
เดซี่ บอกเขาสิ
ฉันไม่เคยรักเขา
ไม่เคยรึ
- ไม่เคย - ไม่เคย
แม้แต่ที่คาปิโอลานีรึ
แม้แต่วันที่ผมอุ้มคุณ ลงจากพันช์โบล์ เพื่อไม่ให้เท้าเปียกรึ
ไม่เคยเลย
พอทีเถอะ
เดซี่
เห็นไหม เจย์
คุณขอมากไป
ตอนนี้ฉันรักคุณ
นั่นยังไม่พอรึ ฉันแก้
อดีตไม่ได้
ฉันเคยรักเขา แต่ฉันก็รักคุณด้วย
คุณก็รักผมด้วยรึ
คุณก็รักผม
นั่นก็เรื่องโกหก
เธอไม่เคยรู้ว่าแกยังไม่ตาย
ระหว่างฉันกับเดซี่
เรามีความทรงจำที่แกไม่มีทางรู้
- บางอย่างที่เราทั้งคู่ไม่มีวันลืม - ผมต้อง
คุยกับเดซี่ตามลำพัง
คุณทำให้เธอรู้สึกแย่มากๆ
- เพื่อน เดซี่ - ถึงจะอยู่ลำพัง
ฉันก็พูดไม่ได้ ว่าไม่เคยรักทอม มันไม่จริง
- อะไรนะ - ใช่ มันไม่จริง
- คุณไม่เคยสนหรอก - ผมสนสิ
ตั้งแต่นี้ผมจะดูแลคุณให้ดีกว่าเดิม
คุณไม่ต้องดูแลเดซี่อีกต่อไปแล้ว เธอกำลังจะไปจากคุณ
เหลวไหล
- ใช่แล้ว - ไม่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เธอจะไม่ไปจากฉัน
เพื่อจะ
ไปอยู่กับคนสามัญชั้นสวะ
อย่างแก
คุณแกตส์บี้ แกเป็นไครกันแน่
รู้มั้ย ฉันไปสืบ
เรื่องราวเบื้องหลังของแก แกเป็นหนึ่งในขบวนการ
ของไมเออร์ วูล์ฟไชม์
โอ ได้โปรด กลับกันเถอะ
เห็นมั้ย เขากับวูล์ฟไชม์
พวกมันซื้อกิจการร้านยา
เพื่อขาย
เหล้าผิดกฎหมาย
แล้วผิดตรงไหนล่ะ เพื่อน
ไม่ต้องมาเรียกฉันว่า "เพื่อน"
และธุรกิจร้านขายยา
เป็นแค่เพียงเศษเงิน ถ้าเทียบกับการปั่นราคาพันธบัตร
ที่แกกับวูล์ฟไชม์อยู่เบื้องหลัง
แล้วที่วอลเตอร์ เชสเพื่อนคุณ
- มาร่วมธุรกิจกับเราล่ะ - ฉันก็สงสัย
ข้อนั้นอยู่เหมือนกัน
ว่าทำไมนายธนาคารชื่อดัง
อย่างวอลเตอร์ เชส ถึงยอมลดตัว
ไปเป็นลูกหนี้
- ยิวกระจอกอย่างวูล์ฟไชม์ - เขาเรียกว่า
- ความโลภไง เพื่อน - ใช่แล้ว
และแกก็แจกเหล้าฟรี
ห้กับคนครึ่งวอลสตรีท ในสวนสนุกนั่นทุกสุดสัปดาห์
ฉันยังแปลกใจที่มันไม่ลากนายเข้าไปด้วย
ให้ตาย มันทำแล้ว
เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย
กับเงินผิดกฎหมาย
เดซี่
ไม่เห็นรึว่าไอ้หมอนี่เป็นคนยังไง
ทั้งบ้านทั้งปาร์ตี้กับชุดแฟนซีของมัน
มันเป็นตัวบังหน้า
ให้วูล์ฟไชม์ พวกแกงค์สเตอร์
เพื่อคอยตะครุบเหยื่อ ที่น่าเชื่อถืออย่างวอลเตอร์ เชส
อย่างเดียวที่น่าเชื่อถือสำหรับคุณ เพื่อน คือเงินของคุณ
เงินเท่านั้น ตอนนี้ผมรวย
เหมือนคุณ เราเสมอกันแล้ว
ไม่ๆ ๆ
เราต่างกัน
ฉัน
พวกเขา
เธอ
พวกเราแตกต่างจากแก
ฟังนะ เราเกิดมา
แตกต่าง
มันอยู่ในสายเลือด
และแกไม่มีทางทำท่าหรือพูดหรือขโมย
หรือฝันว่าจะเปลี่ยนแปลงมันได้
ผู้หญิงอย่างเดซี่
หุบปากซะ
หุบปาก
หุบปากซะ หุบปาก
หุบปาก
สีหน้าของแกตส์บี้ในตอนนั้น
ดูเหมือนกับว่า
เขาได้ฆ่าไครสักคน
ผมขอโทษ
ผมขอโทษจริงๆ
ดูเหมือนผมจะ
บันดาลโทสะ
ใช่แล้ว คุณแกตส์บี้
รักษามารยาท
- ของอ็อกซฟอร์ดไว้หน่อย - เดซี่ที่รัก
เรื่องพวกนี้ไม่มีความหมาย
เดซี่
เดซี่ พูดกับผมซี ที่รัก
ผมแค่ขาดสติไปน่ะ
เขาเริ่มพูดไม่หยุด
แต่ยิ่งพูดเท่าไหร่
เดซี่ก็ยิ่งจมอยู่กับความคิดตัวเอง
เรามีแผนจะไป บ้านพ่อแม่คุณที่หลุยส์วิลล์
ทอม ได้โปรด ฉันทน
ไม่ไหวอีกแล้ว
ทำไมคุณสองคนไม่กลับบ้านไป
ด้วยรถของคุณแกตส์บี้
- เดซี่ที่รัก มองหน้าผมสิ - ไปซี
เดซี่
เขาจะไม่กวนไจคุณ
เขารู้แล้วละ
- ว่าเรื่องกุ๊กกิ๊กของเด็กจบแล้ว - เดซี่
เดซี่
เอาหน่อยมั้ย
จอร์แดน
นิค
อะไร
จะดื่มมั้ย
ไม่
ฉันเพิ่งนึกได้
ว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน
สุขสันต์วันเกิด
อายุ 30 สัญญาการเริ่มทศวรรษ อันเปล่าเปลี่ยว
เสียงเตือนที่น่าสพรึงของวัย 30 จางลง
ขณะที่แกตส์บี้กับเดซี่ ขับฝ่าแสงแห่งสนธยา
มุ่งหน้าสู่ความตาย
อย่ามาโกหก
ไปเอามาจากไหน
เธอโกหกฉันได้
แต่ไม่ใช่พระเจ้า
พระเจ้าทรงเห็นทุกอย่าง
เมอร์เทิล
อยู่ไหนน่ะ
ทอม
เมอร์เทิล
ฉันอยู่นี่ หยุด
เมอร์เทิล
ทอม
รอด้วย
ขับช้า
ข้างหน้ามีอุบัติเหตุใหญ่ครับ
ดีแล้ว วิลสันจะได้เงินก้อนโตซะที
ไปดูกันหน่อย
ต้องดูด้วยเหรอ
แค่ดูน่ะ
มาเถอะ
ถอยไป อย่าเข้ามามุง
ให้เกียรติคนตายหน่อย
ใครที่ไม่มีหน้าที่ตามกฎหมาย
ขอให้ออกไปข้างนอกด้วย
ถ้ามีใครที่เห็นเหตุการณ์คืนนี้ และอยากแจ้งเบาะแส
มาคุยได้ที่ด้านนอก
ผมไม่อยากให้เข้ามา โอเค้
ได้โปรดถอยออกไป
พระเจ้า
เอาละพวก
ขอพื้นที่หน่อยนะ ช่วยถอยออกไปที
ถ้าไม่เกี่ยวข้องอะไร ออกไปซะ
คุณ
ทำอะไรน่ะ คุณครับ
คุณครับ ช่วยออกไป
อย่ามายุ่งนะ
ผมไม่เป็นไร
รู้จักเธอใช่ไหม
ก็ไม่เชิง ไม่
ผมคงต้องขอให้คุณถอยออกไปครับ
เกิดอะไรขึ้นหรือ
เธอวิ่งออกไปที่ถนน
- ไอ้ตีนผีนั่นไม่หยุดรถซะด้วยซ้ำ - เฮ้
ผมเห็นนะ รถคันนั้นสีเหลือง
รถคันใหญ่สีเหลือง
โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
ใช่ๆ รถดิวซีสีเหลืองคันใหญ่
แบบสั่งทำ
พวกแกไม่ต้องมาบอกฉันว่ารถอะไร
ฉันรู้ดีว่ามันเป็นรถอะไร
วิลสัน
- ตั้งสติหน่อย - ฉันรู้ดีว่าเป็นรถอะไร
เขากำลังเสียขวัญ ทุกคนออกไป
ไม่เห็นรึว่าเขาต้องการความสงบ
วิลสัน ฉันเพิ่งขับมาจากนิวยอร์ค
ไม่ เฮ้ วิลสัน
ฉันเคยขับรถนั่นมาหาแก
นั่งลงๆ
เอาเหล้ามาให้เขาทีๆ
รถสีเหลืองนั่นไม่ใช่ของฉัน
ได้ยินมั้ย ฉันไม่ได้
- ใช้มันทั้งบ่าย - เฮ้
รถคุณสีอะไร
น้ำเงิน
รถสปอร์ต
เราเพิ่งขับมาจากนิวยอร์ค
พวกเขาเพิ่งจอดรถ
โอเค
สีน้ำเงิน
เอ้า
ออกไปก่อน
วิลสัน
ใครเป็นเจ้าของรถสีเหลือง
ผู้ชายที่ชื่อแกตส์บี้
เจย์ แกตส์บี้
เขาเป็นหัวขโมย จอร์จ
ใช่ ชอบจัดปาร์ตี้ ที่หนังสือพิมพ์ลงบ่อยๆ ไงล่ะ
มันอาจเป็นคนที่เล่นชู้กับเมอร์เทิลก็ได้
มัน
ถึงได้ฆ่าเธอทิ้งซะ
ใช่ อาจจะ
คนแบบนั้น ไครจะไปรู้
ไม่เห็นต้องฆ่าเธอเลย
แกตส์บี้
คนแบบนี้สมควรต้องโดนจัดการ
ถูกลงโทษ
ใช่ ถูกลงโทษ
ไอ้ขี้ขลาด
มันไม่หยุดรถด้วยซ้ำ
นายจะแก้ตัวแทนมันอีกมั้ย
ฉันจะโทร.เรียกแท็กซี่ให้ นิค
เข้ามากินอาหารว่าง
ระหว่างรอรถดีมั้ย
ไม่ ขอบใจ ฉันจะรอข้างนอก
นายเป็นุุุ
อะไรไป
ไม่เข้ามาเหรอ นิค
ไม่ ขอบคุณ
เพิ่งสามทุ่มครึ่งเอง
ผมเจอมาพอแล้ว
จากทุกคน
หวัดดี เพื่อน
คุณมาทำอะไร
นั่งอยู่ตรงนี้
ผมเห็นแล้ว
เห็นที่คนถูกชนแล้วหนีรึเปล่า
คนที่คุณ
- ขับชนตายแล้ว เจย์ - คิดว่างั้น
ผม
บอกเดซี่ว่างั้น
เดซี่ คุณได้ยินตัวเองพูดรึเปล่า
คุณทำได้ไง
คุณทำแบบนั้นได้ไง
ลดเสียงลงหน่อย เพื่อน
คุณมัน
- ขี้ขลาดตาขาวที่สุด - ลดเสียงลงหน่อย เพื่อน
ได้โปรด ไม่จำเป็นต้องหยุด
ไม่จำเป็นๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ
มันไม่จำเป็น เธอตายคาที่
ใช่ เละไปทั้งตัว ผมอยู่ที่นั่น ผมเห็นศพแล้ว
ผมเข้าไจๆ ผมผิดเอง
ผมผิดเอง ผู้หญิงคนนั้น
วิ่งเข้าไส่เราเหมือนจะคุยด้วย
มันรวดเร็วมาก เธอพยายามจะ..
- ผมพยายามจะหักหลบ แต่ - "เธอรึ"
คือ
เดซี่เป็นคนขับ
คือ ผม
ฟังนะ หลังออกมา จากนิวยอร์ค เธอเครียดจัด
เลยคิดว่าการขับรถจะช่วยให้ใจสงบ
แต่ผู้หญิงคนนั้น เธอวิ่ง
เข้าหารถเรา
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก
มันไม่ใช่ความผิด
ของเดซี่
ต้องไม่มีไครรู้ว่าเดซี่เป็นคนขับ
สัญญานะ
เจย์ คุณควรกลับบ้านไปพักผ่อน
ผมจะรอที่นี่ ผมจะรอทั้งคืน
- ถ้าจำเป็น - ไม่ๆ ๆ
- ไม่ใช่ความคิดที่ดี เจย์ - ถ้าเขาพยายาม
กวนใจเธอด้วยเรื่องไม่ดีเมื่อกลางวัน
ถ้าเขาพยายามกวนใจเธอ
ถ้าเขาทำร้ายเธอ ไม่ว่ายังไง
ทอมไม่ทำอะไรเธอหรอก เขาไม่นึกถึงเธอด้วยซ้ำ
ผมไม่เชื่อไจเขา
เอาละๆ
รอตรงนี้นะ
ผมจะไปดูให้ว่าเกิดอะไรขึ้น
จริงนะ
ขอบคุณ เพื่อน
ฟังนะ เธอผิดเองที่วิ่งออกมาบนถนน
ที่รัก คุณไม่ต้อง
กังวลอะไรหรอก
ปล่อยให้ผมดูแลเรื่องนี้
ดูแลคุณ
ผมจะไปโทรศัพท์
เราจะไปสักพัก
ไปจากนี่ ไปจากเมืองนี้
พักผ่อนซะ ไม่ต้องห่วง
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
หวัดดี เพื่อน
เจย์
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีรึ - ใช่
ทุกอย่างเรียบร้อย
ตอนตี 4 เธอมายืนตรงหน้าต่าง
เธอยืนอยู่ตรงนั้น
แล้วก็ปิดไฟ ผมเลย
กลับ
ช่วยหน่อยได้มั้ย เพื่อน
ผมควรบอกสิ่งที่ผมเพิ่งเห็นมากับเขา
แต่เท่าที่ผมพูดได้ก็คือ
ฟังนะ เจย์ กับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น
คุณต้องหนีไป คืนนี้
พวกเขาจะแกะรอยรถคุณเจอ
หนีไป ไม่ ผมไปไม่ได้หรอก
ไม่ใช่คืนนี้
เจย์ เข้าไจมั้ยว่ามีคนตาย
เดซี่จะโทร.มาตอนเช้า
และเราจะวางแผนหนีไปด้วยกัน
- เดซี่ เธอ.. - เธอแค่
ต้องการเวลาคิด เฮอร์ซอค
เรากำลังคุยกัน ขอบไจ
เธอแค่ต้องการเวลาคิด
ไม่นะ เจย์ เรื่องเดซี่
เธอแค่ต้องการเวลาคิด เธอจะโทร.มาตอนเช้า
รออยู่กับผมนะ
พระอาทิตย์ใกล้ขึ้นแล้ว
นั่นเป็นคืนที่เขาสารภาพ ความจริงกับผมในที่สุด
ทุกเรื่อง
รู้มั้ย ผมคิดมาสักพักแล้ว
ผมมีทุกอย่าง แต่ในความจริงผมไม่มีอะไรเลย
ผมถึงกุเรื่องเกี่ยวกับตัวเองขึ้นมา
แต่ผมอยากบอกทุกเรื่อง
กับคุณมานานแล้ว
ผมโตมาอย่างยากจนข้นแค้น เพื่อน
เขาเปิดเผยจุดเริ่มต้นชีวิตของเขา
การเดินทางกับแดน โคดี้ที่เปลี่ยนชีวิตเขา
สงคราม อ็อกซฟอร์ด
และการร่วม "ธุรกิจ" ของเขากับวูล์ฟไชม์
และในคืนนั้นเช่นกัน
ที่ผมได้รับรู้พรสวรรค์พิเศษ ที่ไม่ยอมสิ้นหวังของแกตส์บี้
ผมไม่อาจบรรยายความแปลกไจ ที่ผมรักเธอได้ เพื่อน
และเธอก็รักผมด้วย เพื่อน
พรสวรรค์ที่ผมไม่เคยค้นพบในตัวคนอื่น
ผมไม่เคยรู้เลย
ว่าผู้หญิงดีๆ จะซ่อนความเร้าไจเอาไว้ได้
และมันยากที่ผมจะได้พบเจออีก
ผมวางแผนชีวิตตัวเองกับเดซี่ไว้
พยายามนึกว่าแต่งงาน แล้วจะอยู่ได้ยังไงด้วยเงินน้อยนิด
จดหมายเขียนว่ายังไง
เหตุผลที่ผมยังกลับมาไม่ได้ หลังจบสงคราม
ผมขอให้เธอรอจนกว่า ผมจะสร้างตัวได้ แต่เธอก็..
ผมตั้งใจแต่งงานกับเธอ
นั่นคือเรื่องสำคัญ
เขาทำทุกอย่างเพื่อเธอ
บ้าน ปาร์ตี้
ทุกอย่าง
พระเจ้าเห็นทุกสิ่ง
ขอโทษครับ คุณแกตส์บี้
มีสายจากชิคาโกครับ
ยังก่อน
ปล่อยสายให้ว่างรอธุระส่วนตัว
- ธุระส่วนตัว ได้ครับ - ขอโทษครับ
คุณแกตส์บี้ ผมจะถ่ายน้ำสระออกวันนี้
ก่อนไบไม้ร่วง
ยังไม่ใช่วันนี้
ไม่ใช่วันนี้ อากาศดี
รู้มั้ย เพื่อน
ผมไม่ได้ใช้สระสักครั้ง ช่วงซัมเมอร์ ไปว่ายน้ำกัน
เอาโทรศัพท์ตามมาที่สระน้ำด้วย
ผมต้องกลับก่อน เจย์
ผมต้องทำงาน
ผมเข้าไจ
ผมจะ
เดินไปส่ง
แล้วจะโทร.หานะ
ได้เลย เพื่อน ได้เลย
ผมว่า
เดซี่คงจะโทร.มาเหมือนกัน
คิดว่า
งั้น
ใช่
ลาก่อน
เจย์
พวกเขาไร้ศีลธรรมที่สุด
คุณมีค่ามากกว่าพวกนั้นทุกคนรวมกัน
ผมดีใจที่ได้พูด
ประโยคนั้นออกไป
มันเป็นคำชมเดียว
ที่ผมเคยมีให้เขา
เช้าวันนั้น
วอลสตรีทพุ่งทะยานขึ้น
เหมือนทุกๆ วัน
แต่ผมไม่มีสมาธิทำงานให้สำเร็จสักชิ้น
ผมรอให้แกตส์บี้โทร.มาส่งข่าว
ระหว่างที่เขารอ
เดซี่
บ้านแกตส์บี้
ผมว่าคุณแกตส์บี้ ต้องดีใจมากที่คุณโทร.มา
เดซี่
ฮัลโหลๆ
ฮัลโหล ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
ฮัลโหลๆ
ฮัลโหล
ฮัลโหล ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
ผมจำได้ถึงเรื่องวุ่นวาย ที่ต้องเจอตลอดวันนั้น
ทั้งตำรวจ ช่างภาพ และพวกนักข่าวหนังสือแทบลอยด์
ข่าวพาดหัวใช้ถ้อยคำรุนแรงมาก
นักขายเหล้าเถื่อนฆ่าเมียน้อย
พวกเขาป้ายความผิดทั้งหมดให้แกตส์บี้
เรื่องเป็นชู้กับเมอร์เทิล ชนแล้วหนี ทุกเรื่อง
แกตส์บี้ต้องสงสัยการฆาตกรรม
และผมแก้ต่างให้เขาไม่ได้
ยกเว้นความจริงข้อเดียวที่ว่า ทั้งหมดเป็นเรื่องเท็จ
ลูกรัก พ่อจะคอยดูแลเราสองคน
เราจะไปไหนกันคะ
- เราจะไปเที่ยวกันนะ - ไปกันเถอะ
มีแค่ลูก
แม่ กับพ่อ
บ้านบูแคนันครับ
ขอสายคุณนายบูแคนัน
ผมแคร์ราเวย์ ญาติของเธอ
มาดาม
ไม่ว่างครับ คุณแคร์ราเวย์
ถ้างั้นช่วยแจ้งเรื่องงานศพ วันพรุ่งนี้ให้ที
ขอโทษครับ พวกเขาไปกันแล้ว
ไปแล้ว
รู้ไหมว่าพวกเขาจะกลับเมื่อไหร่
ไม่ทราบครับ
พวกเขาออกเดินทางไปแล้ว
ได้โปรด ผมรู้ว่าเธอต้องอยากไปร่วมพิธี
ช่วยส่งข่าวให้เธอรู้ด้วย
- ขอผมคุยกับเธอหน่อย - คุณอยากติดต่อเธอรึ
ผมไม่มีข้อมูลเพิ่มเติมให้คุณครับ
ได้โปรด
ลาก่อนครับ
ฮัลโหล
ไปกันเถอะ
ทอมกับเดซี่ช่างเป็นมนุษย์ที่เห็นแก่ตัว
พวกเขาทำลายทั้งสิ่งของทั้งชีวิตคน
แล้วก็หันกลับไประเริงสุข กับเงินของพวกเขา
โดยไม่สนใจความรู้สึกไครทั้งสิ้น
เฮ้
เฮ้ ออกไปนะ
ไปซี
ไสหัวไปให้พ้น
ผมโทร.ไป
เขียนจดหมาย
วิงวอนทุกคน
แต่ไม่มีแม้เงาของคนนับร้อย ที่เคยได้รับความบันเทิงในบ้านเขา
มาร่วมงานศพ
และจากเดซี่
ไม่มีแม้แต่ดอกไม้
เขามีแค่ผมเท่านั้น
คนเดียวที่แคร์
หลังการตายของแกตส์บี้
นิวยอร์คตามหลอกหลอนผม
เมืองนั้น
ซึ่งเคยเป็น ภาพลวงตาฉาบทองสำหรับผม
กลับทำให้ผมสะอิดสะเอียน
คืนสุดท้ายของผม
ในนิวยอร์ค
ผมกลับมายังบ้านหลังมหึมา
ที่ดูขัดแย้งอีกครั้ง
คนของวูล์ฟไชม์
เข้ามาเก็บกวาดจนเกลี้ยง
เขาจัดปาร์ตี้ทุกวัน
เพื่อรอให้เธอมาร่วมงานสักครั้ง
มันดูเหมือนสวนสนุก
คุณอยู่ที่นี่คนเดียวได้ยังไง
เธอทำให้ทุกอย่างดูงดงาม
คิดงั้นมั้ย เพื่อน
ดนตรี เราจะได้
เต้นรำกันทั้งคืน
คุณจะมาไหม เพื่อน
เราต้องการคุณ
ฉันอยากให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้
เป็นได้สิ
ผมจำได้ว่าเราทุกคน สรุปและเดาว่าแกตส์บี้ทำงานทุจริต
ในขณะที่เขายืนอยู่ตรงหน้าเรา
เปิดเผย
ถึงความฝันที่ซื่อตรง
สมบูรณ์แบบ จากจินตนาการเย้ายวนของคุณ
พระจันทร์ลอยสูงขึ้น
และผมยืนอยู่ที่นั่น ระลึกถึงยุคแห่งการบุกเบิก
ผมคิดถึงความกังขาของแกตส์บี้
เมื่อเขาเห็นไฟสีเขียว ที่สุดท่าเรือของเดซี่ครั้งแรก
เขาเดินทางมาแสนไกล
และฝันของเขา คงดูเหมือนไกล้ความจริงมาก
จนเขาไม่อาจพลาดที่จะคว้ามันไว้
แต่เขาไม่รู้ว่า
มันผ่านเลยไปนานแล้ว
แกตส์บี้เชื่อว่าไฟสีเขียว
คืออนาคตสดใสที่กำลังรอคอยเรา
อยู่เบื้องหน้า
มันลวงตาเรา แต่นั่นไม่สำคัญ
พรุ่งนี้ เราจะวิ่งให้เร็วขึ้น
เอื้อมมือให้ไกลกว่าเดิม
และในเช้าวันหนึ่งที่เฝ้ารอ
เราจะฝ่าฝันมันไป
ล่องเรือทวนกระแสคลื่น
เดินทางกลับ
โดยไม่ลดละ
เพื่อคืนสู่อดีต
แกตส์บี้ โดย นิค แคร์ราเวย์
แกตส์บี้
เดอะ เกรท แกตสบี้ รักเธอสุดที่รัก
[Thai]